ادبیات معمایی , پلیسی و جنایی

[ghoghnuse]

نوشته ای از easter

قبل از انقلاب یک نویسنده سطح پایین دیگر هم گل کرده بود, میکی اسپلین

که کارآگاه او( مایک هامر ) تنها کاری که بلد بود افتادن دنبال زنهای خوشگل بود

و ایرانی ها خیلی خوششان آمده بود.

و اما مایک هامر ...



(( به نقل از : http://en.wikipedia.org/wiki/Mickey_Spillane ))

Frank Morrison Spillane (March 9, 1918 – July 17, 2006), better known as Mickey Spillane, was an American author of crime novels. He was known for the series of novels featuring his signature detective character, Mike Hammer, among other works. More than 225 million copies of his books have sold around the globe.[1]

فرانک موریسون اسپیلیلین که با نام میکی اسپیلین شناخته می شود نویسنده آمریکایی رمانهای جنایی است . او بیشتر با کتابهایی که درباره کاراکتر کاراگاهی با نام مایک هامر خلق کرده است شناخته می شود . بیشتر از 225 میلیون نسخه از کتابهای او در سراسر دنیا فروخته شده است .

For a time Spillane was one of the most popular authors in the U.S., with seven titles among the ten best-selling American books of the 20th century.

برای مدتها او یکی از پر طرفدار ترین نویسندگان آمریکا بوده و رتبه هفتم از 10 نویسنده با پرفروش ترین کتابها رادر قرن بیستم آمریکا دارا می باشد .

از روی رمانهای او تاکنون چندین فیلم سینمایی و مجموعه موفق تلویزیونی ساخته شده است .

رجوع به : http://www.imdb.com/find?s=all&q=mike+hammer

سایت رسمی مایک هامر :

http://pages.interlog.com/~roco/bio.html

پس دوست عزیز لطفا قبل از اظهار نظر در مورد یک شخصیت ، فیلم موضوع و ... ابتدا درمورد آن تحقیق کافی بنمایید . از شما که با اینترنت و تکنولوژی در ارتباط هستید بعیده که مثل ملازمان دربار ناصرالدین شاه در مورد موضوعات صحبت بفرمایید .


با تشکر فراوان .
پی نوشت : مایک هامر هم یکی از محبوبترین کاراکترهای دوران نوجوانی ما بود . هری پاتر ما بود ...

[saeed_saba]

خیلی خوب،نوبتی هم که باشه نوبت خالق بزرگترین کارآگاه تخیلی دنیا رسیده.خالق شرلوک هلمز و پروفسور چلنجر

Sir Arthur Conan Doyle

دیباچه

سر آرتور ایگناتیوس کنان دویل نویسنده اسکاتلندی است که بخاطر کتابهای جنائی با حضور کارآگاه خیالی ، شرلوک هلمز که بزرگترین مخلوق ادبیات جنایی دنیا شناخته میشود،و همچنین ماجراهای پروفسور چلنجر معروف است.او نویسنده ای پرکار بود که در زمینه های دیگری مانند داستانهای علمی-تخیلی،رمانهای تاریخی،داستانهای عاشقانه،شعر و موضوعات واقعی نیز فعالیت داشت.

زندگی :

آرتور کنان دویل در 22 می سال 1859 در ادینبورگ اسکاتلند از پدری انگلیسی(چارلز آلتامونت دویل) و مادری اسکاتلندی (ماری فولی) که در سال 1855 ازدواج کرده بودند متولد شد.
هر چند او اکنون با لقب کنان دویل مشهور است ، اما از علت لقب چند جزئی او اطلاع دقیقی در دست نیست.
پدر او به مانند عموهایش (یکی از آنها ریچارد دویل بود) و جد پدری اش "جان دویل" یک هنرمند بود.
کنان دویل در سن 9 سالگی به مدرسه آمادگی درسنت ماری هال ، وابسته به یسوعیون کلیسای کاتولیک ، به نام استونی هورست فرستاده شد.او سپس به کالج استونی هورست راه یافت.اما زمانی که او مدرسه را در سال 1875 ترک کرد،مسیحیت را نفی کرده و به فردی که به وجود یا عدم وجود خداوند شک داشت تبدیل شد.(Agnostic)
از سال 1876 تا 1881 ، علاوه بر تحصیل در دانشگاه ادینبورگ در رشته پزشکی،به صورت نیمه وقت در شهر آستون (که هم اکنون یکی از نواحی بیرمنگام میباشد)کار میکرد.
در خلال تحصیل ، او همچنین شروع به نوشتن قصه های کوتاه کرد.اولین داستان او در روزنامه Chambers's Edinburgh Journal قبل از سن 20 سالگی اش منتشر شد.

طی دوران تحصیل به عنوان دکتر کشتی ، سفری به سواحل غرب آفریقا داشت و سپس در 1882 به پلیموث آمده و کار خود را شروع کرد.وی در سال 1885 موفق به اخذ درجه دکترا در رشته ضعف اعصاب اندام گردید و فعالیتش را که از سال 1882 شروع کرده بود ، اد امه داد.

در هر حال ، در ابتدای امر در حرفه پزشکی خیلی موفق نبود.او در خلال زمانهایی که انتظار مریضی را میکشید نوشتن را هم ادامه داد.

اولین کار با اهمیت او "اتود در قرمز لاکی"بود که در سال 1887 منتشر شد.این اولین حضور شرلوک هلمز که نمونه ای الهام گرفته شده از پروفسور دانشگاه سابق او،پروفسور جوزف بل بود به شمار می آید.
داستانهای کوتاه بعدی او با شرکت شرلوک هلمز در مجله استرند چاپ شد که تحسین نویسنده معروف رودیار کیپلینگ(نویسنده داستان کتاب جنگل) را در پی داشت.هر چند که شرلوک هلمز بیشتر شبیه به شخصیت مشهور ادگار آلن پو ، سی.آگوست دوپین میباشد.

در سال1885 او با لوئیزیا (یا لوئیز)هاوکینز ، ملقب به توئین ازدواج کرد.اما همسر او پس از تحمل رنج بسیار ، در سال 1906 بر اثر بیماری سل درگذشت.در سال 1907 او با جین کلی که سالها پیش یعنی در سال 1897 با هم ملاقات کرده و عاشق یکدیگر شده بودند و ارتباطشان را به شیوه عشق افلاطونی(دوستی مستحکم و بدون رابطه جنسی)ادامه داده بودند،ازدواج کرد. کانن دویل دارای 5 فرزند میباشد.2 تا از همسر اول و 3 تا از همسر دوم خود.

در 1890 کانن دویل در رشته چشم پزشکی در وین تحصیل کرد و در سال 1891 برای دایر کردن مطب به عنوان چشم پزشک به لندن نقل مکان کرد.او در اتوبایوگرافی خویش از عدم حضور حتی 1 بیمار در مطب خود سخن میگوید . همین امر به او وقت کافی برای نوشتن بیشتر میدهد.

وی در نوامبر سال 1891 در نامه ای خطاب به مادرش مینویسد : "در فکر این هستم که هلمز را بکشم.او افکار مرا از پرداختن به کارهای مهم و ضروری دیگر دور نگاه داشته است".اما مادرش در جواب وی چنین مینویسد :"ممکن است به این فکر جامه عمل بپوشانی،اما بدان که مردم از این کار تو استقبال نخواهند کرد!"
اما عاقبت او در دسامبر 1893 این کار را به بهانه اختصاص دادن وقت بیشتری به کارهای مهمتر انجام داد.

"هولمز" و دشمن قسم خورده اش "پروفسور موریارتی" که وی به او لقب ناپلئون جنایتکاران را داده بود،با هم در داستان "مسئله نهائی" از آبشار رایشن باخ سقوط کرده و می میرند.اما این پایان کار هلمز نبود.اعتراضهای عمومی و تهدیداتی که از جانب عامه مردم به وی میشد، کنان دویل را بر آن داشت تا هولمز را دوباره بر سر کار آورد.او در داستان "ماجرای خانه خالی"توضیح میدهد که تنها موریارتی از آبشار به پائین پرت شده و هولمز از این فرصت استثنائی برای دستگیری دیگر اعضای باند ، بخصوص "کلنل سباستین موران" که قصد جان هلمز را کرده بود استفاده میکند و او را به دام می اندازد.

هولمز در 56 داستان کوتاه و 4 داستان بلند از دویل حضور دارد.

در سال 1930 او را در حالی که از درد سینه به خود میپیچید در باغ خانوادگیش یافتند.آخرین کلمات او به همسرش بود که گفت :"تو فوق العاده ای".

سر انجام در 7 جولای 1930 ، بعد از یک حمله قلبی در سن 71 سالگی درگذشت.پیکراو را در محوطه کلیسای مینستید در نیوفارست،همپشایر ، انگلستان به خاک سپردند.بر روی سنگ قبرش چنین نوشته اند :

STEEL TRUE
BLADE STRAIGHT
ARTHUR CONAN DOYLE
KNIGHT
PATRIOT, PHYSICIAN & MAN OF LETTERS

از وی کتابهایی با شرکت "پروفسور چلنجر"هم به جای مانده است.

کتابشناسی :

Sherlock Holmes books

A Study in Scarlet (1887)
The Sign of Four (1890)
The Adventures of Sherlock Holmes (1892)
The Memoirs of Sherlock Holmes (1894)
The Hound of the Baskervilles (1902)
The Return of Sherlock Holmes (1904)
The Valley of Fear (1914)
His Last Bow (1917)
The Case-Book of Sherlock Holmes (1927)

Professor Challenger stories

The Lost World (1912)
The Poison Belt (1913)
The Land of Mist (1926)
The Disintegration Machine (1927)
When the World Screamed (1928)

Historical novels

Micah Clarke (1888)
The White Company (1891)
The Great Shadow (1892)
The Refugees (publ. 1893, written 1892)
Rodney Stone (1896)
Uncle Bernac (1897)
Sir Nigel (1906)
The British Campaign in France and Flanders: 1914 (1916)

منبع : Wikipedia

[roj!n]

به نظر من یکی از بهترین جنایی نویسان-شاید بهتر از کنان دویل-آگاتا کریستیه....کتابای هولمز سردی خاصی داره،اما مال پوارو و مارپل نه!

[saeed_saba]

نوشته ای از roj!n

به نظر من یکی از بهترین جنایی نویسان-شاید بهتر از کنان دویل-آگاتا کریستیه....کتابای هولمز سردی خاصی داره،اما مال پوارو و مارپل نه!

سلام
با یک قسمت حرفتون (یکی از بهترین جنایی نویسان)موافقم.اما با اون یک (شاید حتی بهتر از دویل)مخالفم.البته این سلیقه شخصی منه چون تقریبا تمام کتابهای این 2 تا نویسنده رو خوندم.از کریستی،داستانهای پوآرو جالبتر هستند.اما یکی از داستانهاش که واقعا قشنگه داستان "و سپس هیچکس نبود"یا همون "10سرخپوست کوچولو" هست که اگر نخوندید توصیه میکنم حتما اونو بخونید.
از کنان دویل هم داستان "شکارچی باسکرویل"تا مدتها فکر منو مشغول کرده بود.به زودی درباره آگاتا هم مطلب مینویسم.
مرسی.

[roj!n]

دلیل این که من از آگاتا(یه جوری میگم انگار دختر عممه!)خوشم میاد گرمی موجود در کاراشه.اما کارای هولمز هوشمندانه تره....به معنی واقعی کتاب جنایی!
ممنون میشم در مورد خانم کریستی(حالا شد!)هم مطلب بزارین...
با تشکر

[Persiana]

البته توجه داشته باشيد که آگاتا کريستى (نويسنده ى ‌محبوب من ^_^) تحت تأثير کارهاى آرتور کانن دويل هم قرار داشته و شخصيتى خلق کرده 180 درجه متفاوت با کارآگاه کانن دويل.

کارآگاه خوش سبيل بلژيکى‌ما (هرکول پوآرو) شخصى‌است به شدت مرتب و وسواسى در رابطه با اينکه هر چيزى سر جاى‌خودش باشه، همه چيز تميز باشه، جوشونده ى‌مخصوصوش رو سر ساعت بخوره، سبيل هاش مرتب و يک دست باشن، لباسهايش تميز و مرتب و اتو کشيده باشند و همه چيز در يک حالت متوازن و هارمونى ‌وار قرار داشته باشند تا سلول هاى کوچک خاکسترى با آرامش بتوانند معماها را حل کنند، ولى شرلوک هلمز اينچنين نيست، او پرونده ها را باز مى‌کند، کشوها را زير و رو مى‌کند و همه چيز رو پخش و پلا مى کند کف اتاق و ميرود تا خانم هادسن بيچاره دوباره همه شون رو جمع کنه و بذاره سرجاش!!

همچنين مى‌بينيم که شرلوک هلمز خيلى راحت روى زمين ولو ميشه تا با ذره بينش رد پاها و آثار به جاى‌مانده در صحنه را بررسى کند و ابايى از خاکى شدن لباس هايش ندارد، ولى‌ پوآرو، اول يک دستمال سفيد تميز پهن ميکنه رو زمين، و بعد خيلى آروم و با احتياط روش ميشينه و شروع مى‌کنه به بررسى مدارک به جاى‌مانده.

"و سپس هیچکس نبود"یا همون "10سرخپوست کوچولو" هست که اگر نخوندید توصیه میکنم حتما اونو بخونید

اين داستان جنايى خيلى قشنگيه، علاقمندان ميتوانند اين مطلب ويکيپديا را نيز در اين رابطه مطالعه نمايند ^^


3805

[roj!n]

حیف که سایت سیستم تشکر نداره!(البته از یه لحاظایی هم خوبه...)
من فکر کنم بیشتر کتابهای پلیسی-جنایی که در مورد کارآگاه های خصوصیه از هم الهام گرفتن.یادمه اویل که کتابای خانم کریستی رو میخوندم و اون موقع طرفدار دوآتیشه کنان دویل بودم،عصبانی بودم از این که کریستی هم از یه دوست و همکار کارآگاهش یعنی هستینگز برای تعریف داستان استفاده کرده بود یعنی مثل واتسون... .اما بازم گرمی کتابای کریستی خیلی بیشتره از هولمز.
پرده پاره-که به اسم آخرین پرونده پوارو و فکر کنم همچنین مرگ به سبک پوارو هم منتشر شده-خیلی خیلی بد بود.فکر نمیکردم کریستی این قدر بیرحم باشه...):

[saeed_saba]

"ملکه جنایت"

آگاتا کریستی

دیباچه

آگاتا مری کلاریسا, لیدی ملووان (به انگلیسی: Agatha Mary Clarissa, Lady Mallowan) (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۰ - درگذشته ۱۲ ژانویه ۱۹۷۶) مشهور به بانو آگاتا کریستی (به انگلیسی: Dame Agatha Christie) نویسنده انگلیسی داستان‌های جنایی بوده است. او با نام مستعار ماری وستماکوت (به انگلیسی: Mary Westmacott) داستان‌های عاشقانه و رومانتیک نیز نوشته است، ولی شهرت اصلی او بخاطر ۶۶ رمان جنایی اوست. داستان های آگاتا کریستی، بخصوص آن دسته که در باره ماجراهای کارآگاه هرکول پوآرو و یا خانم مارپل هستند، نه تنها لقب «ملکه جنایت» را برای او به ارمغان آوردند بلکه وی را بعنوان یکی از مهم ترین و مبتکر ترین نویسندگانی که در راه توسعه و تکامل داستان های جنایی کوشیده اند نیز معرفی و مطرح نمودند.

آگاتا کریستی در کتاب رکورد های گینس مقام اول در میان پرفروش ترین نویسندگان کتاب در تمام دوران ها و مقام دوم (بعد از ویلیام شکسپیر)در میان پرفروش ترین نویسندگان در هر زمینه ای را به خود اختصاص داده است. تخمین زده شده است که یک میلیارد از کتابهای او به زبان اصلی (انگلیسی) و یک میلیارد دیگر در ترجمه های گوناگون به ۱۰۳ زبان دنیا به فروش رسیده است . محبوبیت جهانی کریستی به آن درجه است که بطور مثال در کشوری چون فرانسه تعداد کتابهایی که از او تا سال ۲۰۰۳ به فروش رسیده بالغ بر۴۰ میلیون جلد یعنی نزدیک به دوبرابر کتابهای فروش رفته نویسنده بزرگ فرانسوی امیل زولا (۲۲ میلیون جلد) بوده است.

تله ‌موش (نمایشنامه) که یکی از آثار معروف او است برای اولین بار در ۲۵ نوامبر ۱۹۵۲ در لندن (تئاتر آمباسادورها) به روی صحنه رفت و از آن تاریخ تا زمان حاضر و در طول بیش از ۵۰ سال همیشه بر روی صحنه بوده است و از این نظر دارای رکورد میباشد. این نمایشنامه تا کنون فقط در لندن بیش از ۲۰٬۰۰ بار به روی صحنه رفته است.

در سال ۱۹۵۵ آگاتا کریستی اولین نویسنده ای بود که جایزه استاد بزرگ که وِیژه نویسندگان ممتاز داستانهای جنایی آمریکا بود را دریافت نمود. در همان سال نمایشنامه او بنام شاهد پرونده (به انگلیسی: Witness for the Prosecution) بعنوان بهترین نمایشنامه ، برندهٔ جایزه ادگار گردید.

بیشتر کتابها و داستان های کوتاه او، و بعضی ها از آنها برای چندین بار، به فیلم درآمده اند که از آن میان می توان بطور مثال به فیلم های قتل در قطار سریع السیر شرق ، مرگ در رودخانه نیل و قطار چهار و پنجاه دقیقه از پدینگتون اشاره نمود. بسیاری از نوشته های آگاتا کریستی بطور مکرر برای تهیه برنامه های رادیویی و تلویزیونی نیز مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

زندگی

آگاتا کریستی با نام اصلی آگاتا مری کلاریسا میلر (به انگلیسی: Agatha Mary Clarissa Miller) در شهر ترکی در ناحیه دوون انگلستان به دنیا آمد. پدر او آمریکایی بود و فردریک میلر نام داشت. مادرش کلارا بومر انگلیسی و از یک خانواده اشرافی بود. آگاتا بدلیل آمریکایی بودن پدر می توانست تبعه ایالات متحده نیز باشد ولی هرگز از آن کشور تقاضای تابعیت ننمود. او دارای یک خواهر و یک بردار بود که هردوی آنان از وی مسن تر بودند.پدرش وقتی که او بچه کوچکی بود ، درگذشت.پس از آن ، مادرش تدریس در خانه را با وی شروع کرد و مشوق اصلی او برای نوشتن در آن زمان بود.در سن 16 سالگی ، آگاتای نوجوان را برای یادگیری آواز و پیانو به مدرسه ای در پاریس فرستادند.

آگاتا در سال ۱۹۱۴ با یک سرهنگ نیروی هوایی بنام آرچی بالد کریستی، از لشکر هوایی سلطنتی ، ازدواج کرد که ازدواج موفقی نبود و زندگی مشترک آنان بعد از ۱۴ سال عاقبت در سال ۱۹۲۸ با جدا شدن از یکدیگر خاتمه یافت. دختری بنام روزالیند هیکز حاصل این ازدواج بود.

آگاتا در زمان جنگ اول جهانی در بیمارستان و سپس در داروخانه کار می کرد، شغلی که تاثیر زیادی بر نوشته های او داشته است: بسیاری از قتل هایی که در کتابهای او رخ می دهند بوسیله خوراندن سم به مقتولین است که به انجام می رسند.

در هشتم دسامبر ۱۹۲۶ وقتی در سانینگ دیل واقع در برک شایر زندگی می‌کرد برای مدت ده روز ناپدید گردید و روزنامه ها در این مورد جار و جنجال فراوانی بپا کردند. اتومبیل او در یک گودال گچ پیدا شد و خود او را نیز نهایتا در هتلی واقع در هروگیت یافتند. آگاتا اطاق هتل را با نام خانمی که اخیرا شوهرش اعتراف کرده بود با وی رابطه عاشقانه دارد کرایه کرده بود و در توضیح این ماجرا، ادعا کرده بود که در اثر ضربه روحی ناشی از مرگ مادر و خیانت شوهر دچار فراموشی گردیده بوده است. در مورد اینکه آیا کل این ماجرا یک کار تبلیغاتی بوده است یا خیر، کماکان نظرات ضد و نقیض اند. در آن زمان دید کلی مردم نسبت به ناپدید شدن آگاتا دیدی منفی بود و عده بسیاری بر این باور بودند که آن ترفند تبلیغاتی مبالغ قابل توجهی هزینه روی دست مالیات دهندگان کشور گذاشته است. در سال ۱۹۷۹ این ماجرای ناپدید شدن موضوع فیلمی شد بنام آگاتا که در آن وانسا ردگریو در نقش آگاتا کریستی ظاهر می‌شود.

آگاتا در سال ۱۹۳۰ با یک باستان‌شناس بنام سر ماکس مالووان که ۱۴ سال از او جوان‌تر بود ازدواج کرد و با او به سفرهای فراوانی رفت. جا پای این سفر ها و شهرها و کشورهایی که او از آنها دیدن میکرد را می توان در بیشتر داستانهایش که وقایع آنها در کشورهای شرقی (خاور میانه) رخ میدهند، مشاهده نمود. ازدواج او با مالووان در ابتدا ازدواجی موفق و شاد بود. این ازدواج توانست با وجود ماجراجویی های عشقی خارج از ازدواج مالووان برای مدتی نسبتاً طولانی دوام بیآورد.

آگاتا کریستی رمان قتل در قطار سریع السیر شرق را در سال ۱۹۳۴ وقتی در هتل پرا پالاس استانبول سکونت داشت نوشت. استانبول آخرین ایستگاه شرقی قطار سریع السیر اورینت بود که در آن زمان بین غرب و شرق اروپا در تردد بود. اطاقی که آگاتا کریستی در آن می زیست توسط مقامات هتل پرا پالاس بعنوان یادبود این نویسنده نامدار در همان حال و هوای زمان اقامت کریستی حفظ و نگهداری شده است.

آگاتا کریستی در ۱۲ ژانویه ۱۹۷۶ در سن ۸۵ سالگی و بطور طبیعی درگذشت. او تنها یک فرزند بنام روزالیند هیکز داشت که او نیز در سن ۸۵ سالگی و بتاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۰۴ درگذشت. در حال حاضر تمام حقوق مربوط به نشر و فروش کتابهای کریستی در اختیار و مالکیت نوهٔه او ماتیو پریچارد است.

هرکول پوآرو و خانم مارپل

اولین رمان آگاتا کریستی ،"مورد مرموز در استایل"در سال 1920 منتشر شد و این کتاب اولین حضور شخصیت هرکول پوآرو بعنوان کارآگاه بود که در 30 رمان و 150 داستان کوتاه وی حضور دارد.
شخصیت معروف دیگر وی ،خانم مارپل،در کتاب The Murder at the Vicarage منتشر شده در سال 1930 ظاهر میشود.
در خلال جنگ جهانی دوم،2 رمان بعنوان پایان کار این 2 کارآگاه معروف یعنی هرکول پوآرو و جین مارپل ،به ترتیب با عناوین "پرده" که در آن پوآرو کشته میشود و "جنایت خفته" بوسیله کریستی نوشته شد.هر 2 کتاب بیش از 30 سال در صندوق امانات بانک نگهداری شد و تنها زمانی که کریستی دریافت دیگر به آخر عمرش نزدیک شده و توانایی نوشتن رمان دیگری را ندارد از آنجا خارج شد.
کریستی نیز مانند "کنان دویل" ،به طور فزاینده ای از مخلوق خویش ،پوآرو،خسته شده بود.در حقیقت ، در پایان سال 1930 ، کریستی در خاطراتش اعتراف میکند که پوآرو را فردی "غیر قابل تحمل" یافته است.هر چند برخلاف "کنان دویل" کریستی در برابر وسوسه از بین بردن کارآگاهش در اوج محبوبیت، مقاومت کرد.او خود را فردی یافت که وظیفه اش خلق اثری عامه پسند بود و آن اثر پوآرو نام داشت.

در مقابل ، کریستی شیفته خانم مارپل بود.هرچند جالب است بدانید تعداد کتابهای پوآرو در مقابل مارپل،تقریبا 2 به 1 است.پوآرو تنها شخصیت داستانی است که برای او در روزنامه "نیویورک تایمز" ، پس از انتشار رمان "پرده"آگهی فوت چاپ شد.

در پی موفقیت بزرگ "پرده" ، کریستی در سال 1976 اجازه رونمایی از "جنایت خفته" را صادر کرد ، اما قبل از انجام این کار ، در ژانویه همان سال درگذشت.این اتفاق،تناقضات موجود در این اثر را توجیه میکند.به عنوان مثال ، " کلنل آرتور بانتری"،شوهر دوست خانم مارپل ، دالی ، هنوز زنده است.در حالی که وی در کتابی که بعد از این اثر نوشته ، ولی قبل از آن چاپ شده ، درگذشته است.

کتاب شناسی (رمانها)

1920 The Mysterious Affair at Styles

1922 The Secret Adversary

1923 Murder on the Links

1924 The Man in the Brown Suit

1925 The Secret of Chimneys

1926 The Murder of Roger Ackroyd

1927 The Big Four

1928 The Mystery of the Blue Train

1929 The Seven Dials Mystery

1930 The Murder at the Vicarage

1931 The Sittaford Mystery
also Murder at Hazelmoor

1932 Peril at End House

1933 Lord Edgware Dies
also Thirteen at Dinner

1934 Murder on the Orient Express
also Murder on the Calais Coach

1934 Why Didn't They Ask Evans
also The Boomerang Clue

1935 Three Act Tragedy
also Murder in Three Acts

1935 Death in the Clouds
also Death in the Air

1936 The A.B.C. Murders
also The Alphabet Murders

1936 Murder in Mesopotamia

1936 Cards on the Table

1937 Death on the Nile

1937 Dumb Witness
also Poirot Loses a Client
also Mystery at Littlegreen House
also Murder at Littlegreen House

1938 Appointment with Death

1938 Hercule Poirot's Christmas
also Murder for Christmas
also A Holiday for Murder

1939 And Then There Were None
also Ten Little Indians
also Ten Little Niggers

1939 Murder is Easy
also Easy to Kill

1940 Sad Cypress

1940 One, Two, Buckle My Shoe
also An Overdose of Death
also The Patriotic Murders

1941 Evil Under the Sun

1941 N or M?

1942 The Body in the Library

1942 Five Little Pigs
also Murder in Retrospect

1942 The Moving Finger
also The Case of the Moving Finger

1944 Towards Zero
also Come and be Hanged

1944 Death Comes as the End

1945 Sparkling Cyanide
also Remembered Death

1946 The Hollow
also Murder After Hours

1948 Taken at the Flood
also There is a Tide

1949 Crooked House

1950 A Murder is Announced

1951 They Came to Baghdad

1952 Mrs McGinty's Dead
also Blood Will Tell

1952 They Do It with Mirrors
also Murder with Mirrors

1953 A Pocket Full of Rye

1953 After the Funeral
also Funerals are Fatal
also Murder at the Gallop

1954 Destination Unknown
also So Many Steps to Death

1955 Hickory Dickory Dock
also Hickory Dickory Death

1956 Dead Man's Folly

1957 4.50 From Paddington
also What Mrs. McGillycuddy Saw
also Murder She Said

1958 Ordeal by Innocence

1959 Cat Among the Pigeons

1961 The Pale Horse

1962 The Mirror Crack'd from Side to Side
also The Mirror Crack'd

1963 The Clocks

1964 A Caribbean Mystery

1965 At Bertram's Hotel

1966 Third Girl

1967 Endless Night

1968 By the Pricking of My Thumbs

1969 Hallowe'en Party

1970 Passenger to Frankfurt

1971 Nemesis

1972 Elephants Can Remember

1973 Postern of Fate
final Tommy and Tuppence
last novel Christie wrote

1975 Curtain
Poirot's last case, written four decades earlier

1976 Sleeping Murder
Miss Marple's last case, written four decades earlier

----------------------------------------------------------------------------------------
منبع : ویکی پدیا

[saeed_saba]

سلام
چرای این تاپیک خوابیده؟این همه مطلب جالب .....
خوب ،طرفداران شرلوک هلمز یه سری به وبلاگ دوستداران هولمز بزنند.خالی از لطف نیست.البته به روز نیست.
1 - وب سایت هولمز.
2 - داستانهای شرلوک هلمز .

3 تا داستان ترجمه شده هم میذارم . امیدوارم خوشتون بیاد.

1 - عینک دور طلایی.
2 - تاج الماس.
3 - رسوایی در بوهم .
-------------------------------------------------------
علاقمندان آگاتا کریستی هم به اینجا یه سری بزنن.
1 - وب سایت رسمی بانو کریستی.
2 -مروری بر داستانهای پوآرو و مارپل .

[saeed_saba]

سلام
من خیلی خوشحالم که این همه مشتاق برای ادبیات پلیسی-جنایی تو این تاپیک پیدا میشه.
راستی شمایی که اهل خوندن این کتابا هستید،فکر میکنید چرا اونایی که تا حالا این کتابا رو نخوندن تا اسم این کتابا میاد خودشونو عقب میکشن و میگن : اه!بازم کشت و کشتار؟!!
حالا تا تو بیای حالیشون کنی که بابا، این کتابا اونی نیست که شما فکر میکنید،میبینید که بحثو عوض کردن.
هیچ وقت هم لذت بودن تو سرای"باسکرویل هال"،خوندن فکر تبهکاران به روش "هولمز"،مرتب بودن و پی بردن به حقایق از طریق روشهای هوشمندانه "پوآرو" و خیلی چیزای دیگه رو تجربه نمیکنن!
چرا؟چون دید منفی نسبت به این قضیه دارن.فکر میکنن مثلا واژه "جنایی"یعنی قتل به روش "هانیبال". در حالی که کدوم یکی از قتلهایی که تو کتابای "کنان دویل" یا "کریستی" پیدا میشه ، رنگ و بوی وحشی گری داره؟
یه نگاهی به "نشان چهار"،"نوار خالدار"،"دوازده خان هرکول"،"ملاقات با مرگ <کتاب محبوب من>" بندازید تا ببینید چی میگم.
از ما گفتن.بچه جان! بجای خوندن کتابای ر-اعتمادی ، برو یه کتاب پویا بخون (البته سوء تفاهم نشه ! خودم هم 2 تا از کتاباشو خوندم )

[roj!n]

دقیقا!خشونتی که در کتابهای اینا هست خشونت حساب شده است و وحشیگری یک ذهن آشفته نیست....
کتابهای ریموند چندلر هم خیلی خوبه...اما وقتی آدم دست به قلمشو با کریستی-داستانها تقریبا در یک زمان میگذره ها!-مقایسه میکنه حیرت میکنه!هرچقدر کریستی جامعه انگلیس رو پیرو قانون و پر از پلیسهای وظیفه شناس نشون میده چندلر گند زده به آمریکا!

[seseseko]

سلام
من خیلی وقته دنبال کتاب (آخرین پرونده پوارو) می‌گردم. هیچ کدومتون سراغش رو دارین؟

[live for what?]

خب آثار آگاتا كريستي! به صورت کمیک استریپ منتشر شد!




عرضه مجدد آثار آگاتا کریستی با شکل و شمایلی جدید، همزمان با هفته آگاتا کریستی شده که هر سال 9 تا 15 سپتامبر برگزار می شود. امسال سی و یکمین سال مرگ این نویسنده بریتانیایی است.



طبق کتاب رکورد های گینس، بیش از یک میلیارد نسخه از آثار آگاتا کریستی به زبان انگلیسی به فروش رفته است و تنها آثار شکسپیر بیش از آثار آگاتا کریستی خوانده شده است.



منبع سايت بي بي سي

[Persiana]

خب آثار آگاتا كريستي! به صورت کمیک استریپ منتشر شد!

واااااااااااااااااااااااا اااااااااى، کاميک استريپ يوارووووووووو!!! چه خبر مسرت بخشى (نتونستم جلوى‌خودمو بگيرم و ابراز احساست نکنم چون من هم عاشق کاميک استريپ هستم و هم پورارو، به ويژه که پواروش هم در شکل همون ديويد ساچت خودمون ظاهر شده باشه، واااااااااى ^.^)

[Huashan]

نوشته ای از oggy

زمان شاه , یک ایرانی به نام پرویز قاضی سعید هم پیدا شده بود که مثلا داستان

پلیسی می نوشت و یک کارآگاه بی مزه به نام لاوسون خلق کرده بود.جالب

اینکه کتابهای او ( که حتی سرگرم کننده هم نبودند) به چاپ دهم و بالاتر رسیده بود.

نوشته ای از easter

قبل از انقلاب یک نویسنده سطح پایین دیگر هم گل کرده بود, میکی اسپلین

که کارآگاه او( مایک هامر ) تنها کاری که بلد بود افتادن دنبال زنهای خوشگل بود

و ایرانی ها خیلی خوششان آمده بود.

وای چی داری می گی ....

من تمام دوران دبستانم ( البته اواخر دبستان و اوایل راهنمایی ) با این کتاب ها گذشت ... لاوسون و مایک هامر ...

کتاب خوندن رو با پرویز قاضی سعید شروع کردم ... ( البته قبلش یه رمان هم در مورده ناپلئون خونده بودم )

حتی مسافرت هم که می رفتم , کتاب هاش رو با خودم می بردم ... تا یه فرصتی می شد , شروع به خوندن می کردم ..

می رفتم سراغ کتاب فروش های دوره گرد , می گفتم از قاضی سعید چی داری ؟ ...

نمی دونی که من چه خاطراتی با این کتابا دارم ...

کم لطفی نکنید ! ...