میراث در حال تخریب

[Amir_Br]

سلام
میخوام در این تایپیک جمع بشیم و با هم در مورد بلاهایی که آهسته و آرام اما پیوسته داره بر سر تاریخ و فرهنگمون میاد صحبت کنیم
بلاهایی که گاه از طرف مسئولین نالایق و نامسئول اتفاق می افته ( از قبیل تخریب یا کوتاهی در مرمت آثار )
و
گاه متاسفاه از طرف مردم بیفکر و بی فرهنگ رخ میده ( از قبیل نوشتن یادگاری یا ریختن انواع نخاله در محوطه ی آثار)
ممکنه خیلی وقتها از خودمون بپرسیم چرا سهم کشور ما در جذب توریست اینقدر کمه ؟ چرا ماادعای قدمت چند هزار ساله بودن رو داریم و حتی با وجود داشتن ابنیه های تاریخی و آثار باستانی اینقدر در جذب جهانگرد ضعیف عمل میکنیم ؟
من در این تالار قصد دارم با ذکر نمونه هایی از شهر خودم والبته امیدوارم که شما هم باذکر نمونه هایی از شهر خودتون به علل این موضوع بپردازیم
بله میدونم که الان حتما میگی قوانین کشور ماو البته مذهبی بودن سرسختانه ما علت این حادثه است اما به نظر من این دلیل به تنهایی کافی نیست ...
در ضمن این مسیله تاریخی نیست که در تاپیک تاریخ و باستان شناسی زده بشه این معضل کاملا به فرهنگ ما مربوط میشه
به امید خدا شروع میکنیم :

[Amir_Br]

مسجد کبودی که دارد کم کم پاساژ میشود

تبريز – سعيده عليپور – خبرنگار جام جم: مسجد در كشورهاي اسلامي به مرور نماد هنر و معماري اسلامي شده است. كاشيكاري هاي منحصربفرد، كتيبه ها، گچبري ها، معرق ها و ديگر عناصر معماري با روح معنويت و توحيدي مسلمانان درهم آميخت تا مساجد تجلي معماري اسلامي باشد.
يكي از اين مساجد كه به فيروزه اسلام مشهور شده مسجد كبود تبريز است. اين بنا از معروفترين بناهاي تاريخي شهر تبريز است و در زبان تركي به آن «گوي مچيد» مي گويند.
اين مسجد بنابه كتيبه سردر آن در سال 870 ه. ق و 1465 ميلادي و در زمان سلطان جهانشاه، مقتدرترين حكمران سلسله قره قويونلو و به دستور دختر او صالحه خانم بنا شده است.
تنوع و ظرافت كاشيكاري و انواع خطوط به كار رفته در آن و بخصوص به دليل رنگ لاجوردي كاشيكاري هاي معرق آن به فيروزه اسلام شهرت يافته است.
جهانگردان و مورخان در نوشته هاي خود از شكوه و عظمت اين بنا كه نظر هر بيننده اي را جلب مي كرده، زياد سخن گفته اند. مادام ديولافوا آرشيتكت و باستان شناس فرانسوي در سفرنامه خود اين بناي تاريخي را چنين توصيف كرده است: كتيبه ها و نوشته هاي مسجد با خط ثلث عالي و كاشي معرق فيروزه اي است، نقوش كاشي ها از نظر هنر معماري و كاشيكاري عالي تر از كاشيكاري هاي مساجد دوران صفوي در اصفهان يا مسجد گوهرشاد مشهد است…
امروز از اين مسجد آنچه كه باقي مانده، سردر با عظمت و خرابه هاي مسجد است و البته زمين هاي اطراف آن را نيز بعضي اشخاص غصب كرده اند.
بناي اصلي در مقام مسجد مقبره داراي صحن وسيعي بوده كه در آن مجموعه اي از ساختمان ها از جمله مدرسه، حمام، خانقاه، و كتابخانه ساخته شده كه آثاري از آنها به جاي نمانده است.
با اين كه از اين مجموعه زيبا جز سردري شكسته و چند پايه باقي نمانده بود تعميرات و دوباره سازي مسجد به منظور حفاظت بخش هاي باقيمانده شامل طاق ها و پايه ها در سال 1318 شمسي آغاز شد و در سال 1355 كارهاي ساختماني آن به اتمام رسيد.
مسوول سابق مرمت مسجد كبود با اشاره به اين كه اكنون اوضاع مسجد كبود وخيم تر از گذشته است، گفت: هر روز وضعيت مسجد خراب تر مي شود و كسي هم به فكر نيست.
وي افزود: هرچند سقف مسجد كبود از بيرون ايزوگام شده ولي پوشش چوبي آن از داخل پوسيده و در شرف فروريختن است و بعيد به نظر مي رسد ظرف يك يا دو سال ديگر اثري از ستون هاي چوبي سقف مسجد باقي بماند.
خانم حاجوي اظهار كرد: در محوطه مسجد كبود روي پايه ساخت و ساز شده است. چنانكه در قسمتي از محوطه كه مهم ترين آثار هم در آنجا واقع است تنها يك كوچه دو متري براي عبور و مرور و رسيدن به سايت مسجد باز است و بقيه به تصرف برج ابريشم درآمده كه روي محوطه سه هزار ساله ساخته شده است.
به گفته كارشناسان ساخت اين مجموعه در اين مكان تصادفي نبود. در واقع تداوم محلي است كه از گذشته ها وجود داشته است. گوي مچيد يادآور مسير و راه قديمي است كه محله خيابان را به بازار قديمي تبريز مرتبط مي ساخت.
قبرستان گوي مچيد 9 متر پايين تر از سطح كنوني مسجد محل تدفين انسان هايي بوده كه از سه هزار و 200 سال پيش در اينجا با آييني خاص و به صورت جنيني به خاك سپرده شده اند، اما در سال 76 ساخت مجتمع تجاري ابريشم در حريم سايت مسجد كبود بيش از 80 درصد قبرستان تاريخي سه هزار ساله را نابود كرد.

اين مسوول با اشاره به اين كه بحث حفظ حريم درباره مسجد كبود كاملامنتفي است، گفت: پاساژ و برج و ديگر سازه هاي غيرمجاز حاشيه مسجد كبود در حريم اثر ساخته نشده، بلكه اينها كاملادر عرصه و روي محوطه باستاني ساخته شده و پايه بناهاي جديد روي قبرهاي اطراف مسجد گذاشته نشده است.
با وجود اين كه برخي مسوولان از وخيم بودن اوضاع مسجد كبود گزارش داده اند، اما به دنبال پيگيري هاي مكرر خبرنگار روزنامه مبني بر مصاحبه حضوري يا حتي مصاحبه مكتوب با رئيس سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري استان آذربايجان شرقي يا كارشناسان مربوطه متاسفانه مسوول ارشد سازمان ميراث فرهنگي استان به بهانه مشغله كاري زياد از اين امرامتناع كردند و تا لحظه نگارش گزارش قرار مصاحبه را به امروز و فردا موكول كردند.

[Amir_Br]

سالن تئاتر تبریز که ناجوانمردانه تخریب شد

سالن تئاتر تبريز نمونه اي از شاهكارهاي معماري اوايل قرن معاصر بود كه توسط معماران روسي در باغهاي مسجد جامع عليشاه بنا گرديد. اين بنا اقتباسي از چند تيپ ساختماني مشابه روسي، در سه شهر سن پترزبورگ، تفليس و كي يف بود كه سالنهاي مذكور هنوز هم به حيات خود ادامه ميدهند.
احداث اين سالن از طرف فرمانده وقت در آذربايجان پايه گذاري شد و باوجود طولاني شدن زمان ساخت، سرانجام در 1306ش. آماده بهره برداري و در شهريور ماه همان سال افتتاح گرديد. در همين زمان، گروههاي جديد هنري در تبريز تاسيس شد و نويسندگان وهنرمندان زيادي در آن شروع به كار كردند. يكي از اين گروهها هيتا نمايش بود كه پس از مدتي دست از فعاليت كشيد.
سالن تئاتر تبريز بعلت داشتن گچبريهاي كم نظير و لژهاي مخصوص با گنجايش 700 نفر تماشاگر در در ايران آن زمان، بي همتا بود. معماري تالار به گونه اي بود كه نياز به سيستم صوتي نداشت و نفرات نشسته در رديف اول و آخر، صدا را بوضوح و يكنواخت مي شنيدند.
پيدايش سينماها، فقدان هنر پيشه زن و اجباري بودن زبان فارسي در تئاتر باعث ركود تئاتر و نمايش گرديد. اين وقفه با اشغال كشور توسط قواي متفقين در شهريور 1320 و سقوط نظام استبدادي برطرف شد و تئاتر تبريز پس از رفع موانع و محدوديت هاي زباني، مجددا تجديد حيات نمود و انجمن روابط فرهنگي ايران و شوروي سابق با دعوت از هنرمندان آذربايجان به تبريز سعي در پررونق سازي اين هنر نمود؛ اجراي نمايشنامه هاي بزرگ و كنسرت از طرف آنان باعث شد هنر تئاتر و موسيقي در تبريز بين سالهاي 1320 تا 1325 به اوج شكوفايي برسد و براي اول بار در تبريز اركستر 60 نفري بوجود آيد.
پس از سقوط دموكراتها و با ايجاد محدوديتها و ممانعتهاي رژيم سابق در 1326، هنر تئاتر به انحطاط رفت و كنسرت آذربايجان به گروه كوچك راديو محدود گرديد و سالن ارك تبريز تبديل به انبار نگهداري ملزومات شد.
———–
تالار ارک یا تئاتر شیر و خورشید تبریز، یادگار دوران پرفروغ نمایش تبریز، اواخر حکومت قاجاریه، در بخشی از زمینهای محوطه ارک علیشاهی، که در پی اقدامات شهرسازی سالهای پس از دهه 1300 جهت احداث خیابانهای عریض اتومبیلرو و تغییر ساختار شهری، به باغ و گردشگاه عمومی تبدیل شده بود، همزمان با احداث مراکز خدماتی و تفریحیای مانند بیمارستان، دبیرستان، کتابخانه احداث گردید.
با وجود آنکه تالار ارک تبریز با اقدامات سپهبد امیر احمدی بهوسیله معماران روس به سبک تماشاخانههای پطرزبورگ طراحی و ساخته شده بود اما به یقین میتوان این ساختمان آجری را از نقاط عطف و قابل تحسین معماری دوره قاجار در تبریز قلمداد نمود.
در جلد دوم کتاب گزیده اسناد نمایش در ایران در خصوص احداث این بنا آمده است:
در “طرف شرق این محوطه ]باغ ملی ارک[ سن تئاتر جدیدی بنا نمودهاند كه در ایران به این خوبی هنوز یك سن تاسیس نشده است. تنها میتوان سن مسجد سلیمان را كه انگلیسیها جدیدا بنا كردهاند را استثنا كنیم زیرا آن یكی با سنهای اروپا ابدا تفاوتی ندارد. بنای سن تئاتر به همت هیئت شیر و خورشید سرخ و امیر لشكر به پایان رسیده و مشتمل بر دو طبقه است كه هر كدام از آنها دارای 16 لژ شش نفری است.”
این تئاتر با گنجایش سالن 800 نفر (طول سالن 30 متر و عرض آن 10 متر بود) یادآور نمایشهایی چون آی با کلاه و آی بیکلاه (مرحوم غلامحسین ساعدی) میباشد.
تالار ارک تبریز شب شنبه 18 شهریور سال 1306 با اجرای نمایش طبیب اجباری افتتاح و در سال 1359 تخریب گردید

[Amir_Br]

اینها فقط نمونه بود ؟
از شهر شما چه خبر ، البته امیدوارم خبری نباشه

[Amir_Br]

تخریب دیوار مسجد تاریخی شیراز به بهانه نصب درب جدید
شیراز - خبرگزاری مهر: بخشی از دیوار مسجد تاریخی نو (شهدا) شیراز تخریب و در آن قسمت درب جدید کار گذاشته شد.

به گزارش خبرنگار مهر در شیراز، معلوم نیست که برای ساخت این درب جدید هماهنگیهای لازم با میراث فرهنگی صورت گرفته است یا خیر و چنانچه میراث فرهنگی اجازه ساخت در برای این مسجد را داده بر اساس چه اصول و قواعدی صورت گرفته است.

مسجد نو که مقابل شاهچراغ (ع) قرار دارد با مساحتی حدود 37 هزار و 500 متر مربع یکی از بزرگترین و کهن ترین مساجد ایران بوده و ساخت آن در سال 598 (ه.ق) آغاز و در سال 615(ه.ق) نیز به پایان رسیده است.



سازنده مسجد نیز "اتابک سعد بن زنگی" پادشاه وقت فارس بوده که بنا به نذری که برای شفای فرزند بیمارش کرده بود پس از کسب سلامتی او، این مسجد را ساخت. اتابک سعدی بن زنگی در عصر سعدی می زیسته و سعدی نیز تخلص شاعری خود را از نام او گرفته است.

پس از ساخت مسجد جلوی آن بازاری ساختند که تا در ورودی شاهچراغ ادامه داشت که البته این بازار اکنون وجود ندارد. سر درب اصلی مسجد که روبروی شاهچراغ قرار دارد، نوساز است اما سمت درونی آن که رو به حیات واقع شده دارای طاقی بلند و مربوط به گذشته است.



این مسجد هم اکنون برای اقامه نماز جمعه و امور مذهبی و فرهنگی استفاده می شود و هنوز معلوم نیست که این تخریب دیوار و ساخت درب به دیگر بخشهای تاریخی مسجد نیز خسارت وارد کرده نه؟
منبع " خبرگزاري مهر "

[Amir_Br]

فریاد آناهیتا از زخم تیشه ها/ ساخت و ساز در معبد آناهیتای کنگاور
مردمی که در روزهای اخیر برای بازدید از معبد باستانی آناهیتا رفته بودند در جای جای این معبد به ویژه در راس و تاج آن، شاهد ساخت پایه های بتنی عمیق جهت احداث بنایی نامشخص بودند که هنوز بتن آن خشک نشده است.

به گزارش خبرنگار مهر در کرمانشاه، در کنار این پایه های بتنی مصالح ساختمانی فراوانی شامل ستونهای آهنی، مصالح برای سقف بنا و تیر آهنهای مختلف وجود داشت که این نشان از ساخت و سازی گسترده بر پیکره معبد باستانی آناهیتا دارد.

ساخت و سازی که پیکر نیمه جان و زخم خورده معبد آناهیتا را که سالیان سال دستخوش نامهربانیهای بسیاری شده است را به یکباره نابود خواهد ساخت.

پایه های سیمانی که هنوز خشک نشده اند

این در حالی است که بر اساس قانون هر گونه ساخت و ساز در حریم آثار تاریخی ثبت شده ممنوع است با این حال این سئوال پیش می آید چه کسی و با چه مجوزی اقدام به ساخت و ساز در این محوطه را صادر کرده است.

علاوه بر این موضوع هم اکنون وضعیت کلی این معبد نیز بسیار تاسفبار است، چرا که معبد آناهیا در سال‌های اخیر با انوع و اقسام مشکلات مواجه بوده که هر یک به نوبه خود خراشی بر پیکره این اثر باستانی و گرانبهای کشورمان وارد ساخته است.

تا چند سال پیش محوطه این معبد درمحاصره کانتینرهای میوه و تره بار بود بعد از رفع این مشکل توسط شهرداری کنگاور و با خلوت شدن اطراف آن و عدم کنترل توسط نگهبانان محوطه، این معبد مکانی امنی شد برای معتادان به گونه ای که هنوز آثار مواد تزریقی مثل انواع و اقسام سرنگ در نقاط مختلف آن دیده می شد.

از طرفی به دلیل عدم نظارت و محافظت دقیق ستون ها و تخته سنگهای حجاری شده این اثر باستانی که هر یک نشانی از تاریخ هزاران ساله این سرزمین دارد مکانی شد برای درج تبلیغات مختلف از تبلیغات انتخاباتی گرفته تا ... حال نگاهی به این لیست مشکلات ابتدایی نشان دهنده بی‌توجهی مسئولان به حفظ این بنای تاریخی است.

تبلیغات انتخابی مربوط به دوره های قبل بر روی سنگهای معبد آناهیتا!

گرچه در یکی دو سال اخیر اوضاع اندکی بهتر شده اما هنوز تا تبدیل شدن معبد آناهیتا به یک محل مناسب گردشگری راه زیادی مانده است، پاکسازی محوطه کامل نشده و مسیر مناسب برای گردشگران ایجاد نشده همچنین امکانات رفاهی برای گردشگران به هیچ عنوان در این محوطه در نظر گرفته نشده است.

معبد آناهیتا دومین بنای سنگی ایران پس از تخت جمشید است

معبد آناهیتا که دومین بنای سنگی ایران پس از تخت جمشید است در شهر کنگاور از شهرستان‌های استان کرمانشاه و بر روی تپه‌ای با ارتفاع ۳۲ متر و در ابعاد ۲۰۹ متر در ۲۲۴ مترساخته شده است.

ارتفاع ستونهای این بنا نسبت به قطر آنها سه به یک است و این باعث شده در میان تمام معابد دنیا بی نظیر و منحصر به فرد باشد.

هرچند در مورد ماهیت این بنا اختلاف نظر وجود دارد،اما بر اساس نظر اغلب کاوشگران این بنا معبدی برای پرستش الهه آناهیتا در دوره اشکانی بوده است.

مصالح ساختمانی در کنار پایه های سیمانی تازه ساز

این معبد از دوران اشکانی قابل احترام بوده و تیریدات‌ها (تیردادها - تعدادی از پادشاهان اشکانی) در معبد آناهیتا تاج گذاری کرده‌اند،معبد آناهیتا در دوره ساسانیان هم مورد استفاده بوده و بازسازی شده است،همچنین کاوش‌ها نشان داده این معبد در دوران سلجوقی، ایلخانی، صفویه و قاجار به منظورهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گرفته و از هر کدام از این دوران‌های تاریخی اثری در معبد به‌جا مانده است.

در قرن یکم بعد از میلاد مسیح ایسیدور شاراکس جغرافیدان یونانی اولین کسی که در کتاب خود به معبد آناهیتا اشاره کرده و آن را معبد" آرتمیس" نامیده است، از قرن نهم تا چهاردهم مورخان اسلامی از این منطقه دیدن نموده و مشاهدات خود را در گزارش‌هایشان ثبت کرده‌اند.

ابن فقیه در کتاب مشهور "البلدان" نوشته است:"هیچ ستونی شگفت انگیزتر از ستونهای معبد آناهیتا کنگاور نیست".

معبد آناهیتا به تدریج در طول سالیان دراز مورد بی توجهی قرار گرفته و به همین دلیل روند تخریبی آن آغاز شد، در سال 1336 زلزله ای که در این منطقه به وقوع پیوست و بخش وسیعی از این آثار را به تلی از خاک تبدیل کرد پس از آن به دلیل عدم نظارت و حراست مناسب از این اثر، مردم به خود اجازه دادند تا در ویرانه های این محوطه اقدام به ساخت و ساز کرده و حتی از مصالحح آن استفاده کنند که همین مسئله به مرور زمان تقریباً معبد آناهیتا را به یک خرابه تبدیل کرد.

بدون شک با توجه به آنچه ذکر آن رفت، معبد آناهیتا به لحاظ ارزش تاریخی از جمله برجسته‌ترین آثار و میراث‌ فرهنگی سرزمین ایران است بدان حد که می توان آن را در فهرست جهانی یونسکو قرار داد، در این رابطه سال‌ها است بحث هایی وجود دارد اما گویا هنوز اراده لازم برای آماده شدن بنا به منظور ثبت جهانی وجود ندارد.

نمایی از مخروبه ای به نام معبد آناهیتا و یادگاری نویسی ها!

به گفته یکی کارشناس یکی از موانع ثبت این اثر در فهرست جهانی یونسکو کامل نشدن پژوهش در مورد سابقه بنا و قطعی نشدن نظریه‌های مربوط به سابقه تاریخی آن است، البته نه تنها سالهاست فعالیت‌ پژوهشی در این منطقه متوقف شده، بلکه اقدامات لازم برای حفظ و نگهداری آثار بدست آمده و آماده‌سازی محوطه تاریخی معبد برای این مهم نیز انجام نمی‌شود.

با توجه به ارزش تاریخی و نوع معماری معبد آناهیتا، بی شک این اثر یکی ازجذاب ترین آثارباستانی جهان به شمار می رود، همین موضوع می تواند با اندکی توجه و دلسوزی معبدآناهیتا را به مکان و مرکزی بزرگ جهت جذب گردشگران داخلی و خارجی تبدیل نماید.

خبرنگار مهر در کرمانشاه در تماس تلفنی با مسئول میراث فرهنگی شهرستان کنگاور خواهان ارائه توضیحات در این زمینه شد که زین الدینی در پاسخ به مهر گفت: "بنا به دستور مسئولان بالاتر امکان هر گونه مصاحبه در این زمینه وجود ندارد و توضیحات بیشتر را می توانید از مسئولان و روابط عمومی سازمان دریافت نمایید".
خبرگزاری مهر

[Amir_Br]

بنای مظلوم ارک،گزارش تصويري از روند تخريب ارک عليشاه تبريز(کلیک کنید)
.
ضمن مشاهده لینک بالا باید عرض کنم که از سالهای بسیار دور درهای محوطه ی ارک به روی مردم بسته شده و کسی حق بازدید از این مکان نداره و هیچ کسی پاسخگوی خرابی های به وجود آمده در طی سالها و با وجود ادعای میراث فرهنگی مبنی بر ترمیم این بنا نیست ، از اینها که بگذریم مسئله ای که بسیار مورد آزار خاطر آدم میشه اینه که در برابر نمای این اثر و در محوطه ی اون مسیولین بیفکر شروع به ساختن مصلی جدید شهر کردند و شنیده ها و دبده ها حاکی از اونه که این کار باعث تخریب سریعتر بنا شده ...
خدا به داد ارک برسه ، خدا به داد ارکی برسه که نماد مقاومت مردم آذربایجان است

[Inspiring]

من معبد آناهیتا رو دیدم خیلی خیلی ناراحت شدم وقتی این صحنه ها رو دیدم یه لحظه به حال خودم گریه ام گرفت واقعا بچه های ما مارو مسخره و سرزنش نخواهند کرد برای این سکوت طولانی؟
جالب اینجاست کنار همین معبد یه امازاده است که مثل چشمشون ازش مواظبت میکنن این همه افراط و تفریط تا به کی؟دین بجاش اصالتم به جاش

[sіπa]

بلای جان پله های 2500 ساله تخت جمشید


مهر: قرار دادن راه پله های چوبی بر پله های ورودی تخت جمشید و کاخهای صد ستون و کاخ آپادانا که قرار بود به عنوان محافظ سنگهای پله های این بنا باشد سه سال و نیم پس از اجرا آسیبهای غیر قابل جبرانی به مشهورترین بنای تاریخی ایران وارد کرده است.
جمع شدن دراز مدت آشغال و خاک و وجود رطوبت بالا در زیر این راه پله های چوبی که در زمان اجرای خود به عنوان طرحی برای محافظت از سطوح سنگی راه پله ها و دیگر مسیرهای محل عبور تخت جمشید عنوان می شد هم اکنون به یکی از عوامل آسیب رسانی به این بنای معظم تاریخی بدل شده است.

با وجود اینکه مسئولان بنیاد پارسه پاسارگاد جنس چوب بکار رفته در لایه محافظ چوبی پله های سنگی تخت جمشید را ساج هندی و ضد آب اعلام کرده اند اما فضای میان این لایه چوبی و سنگهای بنا به دلیل رطوبت بالا و عدم نظافت و محافظت محل رشد انواع گیاهان و قارچها و در پاره ای مواقع جانوران شده است.

ایجاد لایه چوبی بر روی راه پله های ورودی و دیگر مسیرهای عبور تخت جمشید برای محافظت از سنگهای بنا در مقابل فرسایش بود

بدیهی است که فراهم شدن شرایط برای روییدن علف و قارچ بر سنگ به فرآیند تبدیل سنگ به خاک نیاز است و آنگونه که عکسها گواهی می دهند به مدد طرح راه پله های چوبی تخت جمشید این فرآیند در سنگهای دو هزار و 500 ساله تخت جمشید در مدت زمان سه و سال و نیم به ثمر نشسته است.

لایه چوبی نه تنها موجب محافظت سنگهای تخت جمشیده نشده بلکه خود به عاملی برای تخریب آنها نیز بدل شده است

" تخت جمشید یا پارسه نام یکی از شهرهای باستانی ایران است که سالیان سال پایتخت تشریفاتی امپراتوری ایران در زمان هخامنشیان بوده‌است. قدیمیترین بخش تخت جمشید بر پایهٔ یافته‌های باستانشناسی مربوط به سال ۵۱۵ پیش از میلاد است". "آنگونه که در منابع متعدد و گوناگون تاریخی آمده ‌است ساخت تخت جمشید در حدود ۲۵ قرن پیش در دامنه غربی کوه رحمت، به عبارتی میترا یا مهر و در زمان داریوش بزرگ آغاز شد و سپس توسط جانشینان وی با تغییراتی در بنای اولیه آن ادامه یافت بر اساس خشت نوشته‌های کشف شده در تخت جمشید در ساخت این بنای با شکوه معماران، هنرمندان، استادکاران، کارگران، زنان و مردان بی‌شماری شرکت داشتند که علاوه بر دریافت حقوق از مزایای بیمهٔ کارگری نیز استفاده می‌کردند. ساخت این مجموعه بزرگ و زیبا بنا به روایتی ۱۲۰ سال به طول انجامید."

به مدد راه پله های چوبی زیر پای مهمانان پادشاه هخامنشی که هر کدام پیشکشی بر دست دارند علف سبز شده است!

تخت جمشید همه ساله چندین هزار بازدید کننده را به خود جلب می کند که بازدیدهای فراوان از این بنای تاریخی امکان فرسوده شدن سنگهای آن در زیر تردد بی شمار بازدیدکنندگان را فراهم می ساخت به همین دلیل نیز بنیاد پژوهشی پارسه پاسارگاد از حدود سه سال و نیم پیش یک لایه چوبی را برای پیشگیری از فرسودگی سنگهای بنا در مسیرهای عبوری کاخ نصب کرده است. مشابه این کار نیز برای جلوگیری از وارد آمدن آسیب در بخشهایی از اهرام ثلاثه مصر و آکروپلیس یونان نیز اجرا شده است. اما طرح اجرا شده در تخت جمشید نه تنها از سنگهای بنا محافظت نکرده بلکه خود نیز به گونه ای دیگر به آن آسیب زده است.

میزان فراوان رشد گیاهان در زیر این لایه چوبی در تخت جمشید و جمع شدن و نگه داشت آب توسط چوبهای آن حاکی از ناموفق بودن طرح یا عدم اجرای درست و کارشناسی این ایده است. به نظر می رسد باید جنس چوب به کار رفته در این لایه محافظتی ضد رطوبت باشد اما عکسها و شواهد نشان می دهد چوبهای مورد استفاده در تخت جمشید به شکل عجیبی جذب کننده آب بوده و حتی رطوبت خود را تا سطح قابل ملاحظه ای نیز می پراکنند که این کار بهترین شرایط را برای رشد گیاهان و به تبع آن قارچها فراهم می کند. رطوبت جذب شده توسط این چوبها و عدم نظافت فضای زیر آن بهترین شرایط را برای رشد گیاهان بر روی سنگهای این بنای تاریخی و در نتیجه تخریب سنگهای باستانی فراهم کرده است.

در هر جایی از تخت جمشید که از این چوبها استفاده شده گیاهان مختلف رشد کرده اند

ایده قرار دادن لایه چوبی برای محافظت از سنگهای نیز اگر چه در بناهای تاریخی مهمی مانند اهرام ثلاثه مصر و آکروپلیس یونان نیز اجرا می شود اما بدون تردید در آن محلها حداقلهایی مانند تمیزی و نظافت زیر چوبها برای جلوگیری از رشد گیاهان و تخریب سنگها نیز رعایت می شود. همچنین در این راه باید دست کم از چوبهای ضد آب و استاندارد استفاده کرد تا رطوبت ناشی از آن موجب ایجاد تخریب و آسیب به سنگهای این بنای دو هزار و 500 ساله و ثبت شده در فهرست آثار جهانی وارد نکند.

[sіπa]

استخوان‌هاي تاريخي درجعبه شيريني!

هزاران شيء تاريخي باقيمانده از پارينه‌سنگي تا زمان معاصر در انبارهاي نمور موزه ملي ايران روي هم تلمبار شده‌ است.

به گزارش فارس، امروز درهاي انبارهاي موزه ملي ايران به روي خبرنگاران و عكاسان باز شد.
انباري در زيرزمين موزه ايران باستان؛ كارتن‌هاي تلمبار شده مواد شوينده، شيريني و دستمال كاغذي چشم‌نوازي مي‌كند، فضاي نمناك و نيمه تاريك.
اشيايي ظاهراً سفالي كه خرده‌هاي آن‌ها زير پاي خبرنگاران خردتر و خردتر مي‌شود.
روي هر يك از كارتن‌ها يا محل كشف اشياي تاريخي درون آنها قيد شده يا نوشته بودند، نام محل: نامشخص.

به گفته مسئولان ميراث فرهنگي رؤساي سابق موزه ملي ايران تاكنون اجازه ورود به اين انبارها را نمي‌داده‌اند.
خوشنويس معاون سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري و رئيس پژوهشگاه ميراث فرهنگي كه همراه خبرنگاران از انبارهاي موزه ملي ايران بازديد مي‌كرد خطاب به خبرنگاران هنگام ورود به انبار گفت: «هر گونه دست زدن به اشياء و تنفس در اين مكان به اشياي تاريخي آسيب مي‌زند»، اما بايد پرسيد طي ده‌ها سال گذشته چه آسيبي به اين اشياء وارد شده است.

خوشنويس درباره اقلام تاريخي موجود در اين انبار مي‌گويد: برخي اقلام سند موثقي ندارند و فقط به اينكه چه كارتن‌هايي در كنار هم قرار گرفته‌اند زمان‌هاي تاريخي آنها را مي‌توان به هم مرتبط كرد.
وي ادامه مي‌دهد: بخش عمده‌اي از اين اشياء متعلق به اكتشافات باستان‌شناسان قبل از انقلاب است كه براي موزه ملي ايران فرستاده شده است و هيچ كدام از اين موارد در معرض ديد عموم قرار نگرفته است.

* هيچ ليستي از اشياء موجود در انبارهاي موزه ملي وجود ندارد

معاون سازمان ميراث فرهنگي تصريح مي‌كند: هيچ ليستي از اشياء موجود در انبارها وجود ندارد و به تازگي اشياء تاريخي موجود در انبارهاي موزه ملي در حال فهرست‌بندي هستند.
خوشنويس ادامه مي‌دهد كه نزديك به 10 درصد اشياي موجود در انبارها فهرست‌برداري شده اما مشخص نيست اين اشياء از چه سالي جمع‌آوري شده‌اند و محل يافت اكثر آنها نامشخص است.
وي درباره محل كشف عمده اشياء تاريخي موجود در انبار مي‌گويد: هنوز مشخص نيست اما تصور مي‌شود كه از تمام نقاط كشور باشد.

* خطر حريق در انبارهاي موزه ملي

رئيس پژوهشگاه ميراث فرهنگي از عدم وجود سيستم اطفاء حريق در انبارهاي موزه ملي انتقاد مي‌كند و مي‌گويد: متأسفانه تاكنون هيچگونه تدبيري درباره اين موضوع انجام نشده است و خطر حريق اين انبارها را تهديد مي‌كند.
خوشنويس فضاي دم‌كرده انبارها را نيز عدم وجود سيستم تهويه اعلام مي‌كند.
به گفته وي كارتن‌هايي كه روي هم تلمبار شده‌اند هر لحظه ممكن است اشياي كارتن زيري كه حاوي استخوان و فلز باشد له مي‌شود.
خوشنويس عمده اشياي موجود در انبارهاي موزه را شامل اشياء تزئيني كه همراه مردگان دفن مي‌شد، سفال، انواع گچبري ايلخاني تا ساساني و فلزات شامل دشنه و سرنيزه‌ها عنوان مي‌كند.

*فعاليت باكتري‌هاي چند هزار ساله در انبار موزه ملي

رئيس پژوهشگاه ميراث فرهنگي از وجود باكتري‌هاي چند هزار ساله در انبارهاي موزه ملي ايران مي‌گويد كه به اعتقاد وي با باز شدن هر كارتن و بسته‌اي كه اشياي تاريخي در آن نگهداري شده است باكتري‌ها فعال مي‌شوند و دم و بازدم در اين محدوده خطرناك خواهد بود.

* لاشه موش در جعبه‌هاي آثار تاريخي

به گفته خوشنويس در جعبه‌هايي كه اشياي تاريخي در انبارهاي موزه در حال نگهداري هستند لاشه موش پيدا شده است كه مسلماً آسيب‌هايي را به اشياء وارد كرده است. اشيايي كه در انبارهاي موزه ملي ايران تاكنون نگهداري شده است هيچ بسته‌بندي استانداردي نداشته و عمده اين اشياء در كيسه‌هاي نايلوني معمولي يا جعبه‌هاي شيريني و دستمال كاغذي بسته‌بندي شده‌اند و در نهايت در كارتن بزرگتري قرار گرفته‌اند.
وي در ادامه يادآور مي‌شود كه بايد قبل از هر كاري اين اشياء مورد شناسايي قرار گيرند و در اختيار متخصصان مرمت قرار داده شوند تا كم كم شاهد خاك فلزي و استخواني در اين انبارها نباشيم.

خوشنويس درباره نحوه شناسايي اين اشياء توسط كارشناسان سازمان ميراث فرهنگي مي‌گويد: طبق قوانيني كه از گذشته وجود داشته است مسئول كاوش‌هاي باستان‌شناسي قطعاتي كه به موزه ملي ارسال مي‌كند صورتجلسه مي‌كند به همين دليل بخشي از اشياي موجود قطعا اسناد و مداركي را در موزه ملي دارند اما اشيايي كه سندي براي آنها وجود ندارد بايد توسط باستان‌شناسان با توجه به نشانه‌هاي ديگري كه در اشياء وجود دارد مورد شناسايي قرار گيرند.
به گفته معاون سازمان ميراث فرهنگي كيسه‌هاي خاكي كه در انبارهاي موزه موجود است متعلق به عصر پارينه‌سنگي است كه اطلاعات بسيار خوبي را در اختيار باستان‌شناسان قرار مي‌دهد.

* استخوان‌هاي شهر سوخته در كارتن‌هاي «مادربرد» و «شيريني»

خوشنويس در اين بازديد تعدادي از كارتن‌ها را روبروي خبرنگاران براي اولين بار باز كرد كه بخشي از اين كارتن‌ها كه روي آنها نام شهر سوخته نوشته شده بود حاوي استخوان‌هايي بود كه تقريبا بخش عمده‌اي از آنها پودر شده بود در حالي كه اين استخوان‌ها بيانگر بخش مهمي از تاريخ اين كشور براي باستان‌شناسان است.

بخشي از اين استخوان‌ها نيز در روزنامه‌هاي 30 سال پيش در كارتن‌هاي مادربرد سال‌هاي اخير بسته‌بندي شده بودند. سرنيزه‌هاي شكسته شده‌اي كه در حال پودر شدن بودند نيز در جعبه دستمال كاغذي نگهداري مي‌شد كه اين سرنيزه‌ها متعلق به كاوش‌هاي تپه حسنلو در سال 1353 بود.

*آبگرفتگي در كارگاه حاشيه انبار موزه ملي

آزاده اردكاني، مدير جديد موزه ملي ايران درباره كارگاهي كه در كنار انبار موزه ملي وجود دارد، مي‌گويد: متأسفانه اين كارگاه از كمترين امكانات لازم برخوردار است و به تازگي كاركنان اين كارگاه با مشكل آبگرفتگي در آن مواجه بودند.
به گفته وي امكان عكس‌برداري از اشياء در اين كارگاه وجود ندارد.

اردكاني اضافه مي‌كند: در اين كارگاه گروه كاملي وجود ندارد تا بتوانند اشياء را شناسايي و شماره‌گذاري كنند به همين دليل قرار است با دعوت از تمام باستان‌شناسان كشور اين اشياء را شناسايي و ساماندهي كنيم.

* بقايي: آبرويمان را تضمين ساماندهي 3 ساله اشياي تلمبار شده مي‌كنيم

حميد بقايي، معاون رئيس جمهور و رئيس سازمان ميراث فرهنگي پس از بازديد خبرنگاران از انبارهاي موزه ملي در جمع خبرنگاران حاضر شد و گفت: هدف سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري از اين بازديد تنها نشان‌ دادن اشياي تخريب شده در انبارهاي موزه ملي طي دهه‌هاي گذشته نبوده است بلكه مي‌خواهيم اعلام كنيم كه از امروز طرح ساماندهي اشياي موجود در انبارهاي موزه ملي ايران را آغاز خواهيم كرد.
وي در ادامه افزود: بنده تاكنون 3 بار از اين انبارها بازديد داشته‌ام و بارها در زمان مديريت قبلي موزه ملي ايران اعلام كرده‌ام كه حداقل كاري كه مي‌توان براي اين اشياء انجام داد فهرست‌بندي آنهاست كه بايد اين انبارها ساماندهي شوند و فرصت نمايش اين اشيا براي همه فراهم شود.

رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري درباره تضمين ساماندهي اين اشياء گفت: حداقل 3 سال طول مي‌كشد تا اين اشياء ساماندهي شوند اما آبرو و اعتبارمان را به عنوان ضمانت اين كار مي‌گذاريم.
بقايي خطاب به تمام باستان‌شناسان فعال در كشور اعلام كرد: از تمام باستان‌شناسان دعوت به همكاري مي‌كنيم تا بتوانيم اين اشياء تاريخي را ساماندهي كنيم و در تهران و شهرستان‌ها در معرض ديد عموم قرار دهيم.

*ارزش اشياي تاريخي موجود در انبارهاي موزه كمتر از منشور كوروش نيست

معاون رئيس جمهور تصريح كرد: ارزش اشياي تاريخي موجود در انبارهاي موزه ملي ايران كمتر از منشور كوروش نيست.
وي در پاسخ به پرسش خبرنگار فارس مبني بر اينكه آيا فعالان ميراث فرهنگي در خارج از كشور اين كوتاهي مسئولان موزه ملي ايران در حفاظت از اشياي تاريخي را به تمسخر نخواهند گرفت، گفت: ما وضعيت را نمايش مي‌دهيم اما بر ساماندهي اين وضعيت تأكيد داريم و براي رفع اين مشكلات تمام تلاش خود را خواهيم كرد به طوري كه اگر مديران قبلي موزه ملي نيز اين حساسيت‌ها را داشتند تاكنون بايد مشكلات را مرتفع مي‌كردند.
بقايي تأكيد كرد: بازديدي كه امروز خبرنگاران از انبارها داشته‌اند مي‌توانست 40 سال پيش يا حداقل 10 سال پيش اتفاق بيفتد.

* نمايش 150 قطعه شي‌ء تاريخ براي نخستين بار در نوروز 89

بقايي در ادامه از نمايش 150 قطعه شيء تاريخ براي نخستين بار در نوروز 89 درمحل موزه ملي ايران خبر داد و گفت: تلاش خواهيم كرد اشيايي را كه در انبارهاي موزه ملي جمع‌آوري شده‌اند را در موزه‌هاي استان‌هاي كشور كه بعضاً خالي از اشياي تاريخي هستند به نمايش بگذاريم.
وي درباره بودجه موزه ملي ايران نيز گفت: طي سال‌هاي اخير موزه ملي ايران بودجه‌هاي خوبي را جذب كرده است و تاكنون درخواستي از موزه ملي ايران نبوده است كه ما در سازمان ميراث فرهنگي به آن پاسخ منفي بدهيم.

[worship_u]

* استخوان‌هاي شهر سوخته در كارتن‌هاي «مادربرد» و «شيريني»
خدایا ادم اینا رو به کی بگه؟
بنایی که دو هزار و پونصد سال پیش بدون تکنولوژی و مهندس معمار و مهندس ناظر و مهندس کوفت ساخته شده
این همه دووم اورده،اونوقت اینا با این همه تکنولوژی و مهندسی و کلاس و قر و فر نمیتونن از اینا محافظت کنن