اخبار ، مقالات و دانستی های نجوم و فضا

[sina86]

کهکشانی تاریک در مسیر برخورد با کهکشان راه شیری

اخترشناسان اعلام کردند ابرهیدروژنی که سال گذشته در نزدیکی کهکشان راه شیری و در مسیر برخورد با آن شناسایی شده است، در واقع کهکشانی تاریک است که جرم آن 100 بار بیشتر از جرمی است که تخمین زده شده بود. به گزارش خبرگزاری مهر، در سال 2008 یک ابر هیدروژنی با جرمی برابر جرم یک میلیون خورشید در نزدیکی کهکشان راه شیری کشف شد و اخترشناسان از احتمال برخورد این ابر هیدروژنی با کهکشان زمین خبر دادند.
اکنون مطالعات جدید بر روی این ابر هیدروژنی نشان می دهد این جرم به اندازه ای حجیم هست که بتواند به خودی خود یک کهکشان باشد شواهد نشان می دهند این ابر که نام ابر اسمیت برای آن انتخاب شده در گذشته های دور و در حدود 70 میلیون سال پیش با صفحه کهکشان راه شیری برخورد کرده است.
این کهکشان برای جلوگیری از متلاشی شدن در هنگام برخورد با کهکشان بسیار بزرگتر راه شیری باید حجم وسیعی از ماده را در خود گنجانده باشد تا بتواند گرانش کافی برای نگه داری ذرات خود را در کنار یکدیگر داشته باشد.
محاسبات دانشمندان دانشگاه سیدنی نشان می دهد میزان ماده گنجانده شده در این ابر یا کهکشان نامرئی 100 بار بیشتر از میزانی است که در گذشته تخمین زده شده بود.
بر اساس گزارش نیوساینتیست، دانشمندان معتقدند امکان وجود کهکشانهای تاریک دیگری نیز خارج از کهکشان راه شیری وجود دارد، شبیه سازی شکل گیری کهکشان ها نشان می دهد کهکشانی به بزرگی کهکشان راه شیری می تواند ترکیبی از هزار کهکشان کوتوله باشد، اما تا کنون تنها تعداد محدودی از این کهکشانهای کوتوله یافته شده است که برخی از آنها می توانند کهکشانهای تاریکی باشند که حضور دارند اما دیده نمی شوند.

[sina86]

برای دومین بار در تاریخ ناسا / یک فضانورد در فضا پدر شد

یکی از فضانوردان شاتل آتلانتیس که شنبه شب دومین پیاده روی فضایی این ماموریت را در اطراف ایستگاه فضایی بین المللی انجام داد پدر شد. به گزارش خبرگزاری مهر، رندی برسنیک 42 ساله فضانورد تیم ماموریت شاتل آتلانتیس در حالی که صبح را در فاصله 354 کیلومتری از زمین و در ایستگاه فضایی بین المللی از خواب بیدار شد تماسی را دریافت کرد که خبر از پدر شدن وی می داد. همسر این فضانورد دختری به نام "ابیگیل" به دنیا آورده است.
رندی برسنیک دوشنبه گذشته به ایستگاه فضایی بین المللی سفر کرد و جمعه آینده به زمین باز می گردد.
همسر این فضانورد پیش از پرتاب شاتل و عزیمت وی به ایستگاه فضایی گفت: "کمی ناراحت هستم که در زمان تولد فرزندمان اینجا نیست اما می دانم که نمی توانیم تاریخ پرتاب را انتخاب کنیم. برای رندی خیلی هیجان زده هستم."
براساس گزارش رویترز، این زوج سال گذشته پس از اینکه فهمیدند که نمی توانند صاحب فرزندی شوند یک کودک پسر را از اکراین به فرزندی قبول کردند. سه ماه بعد از این فرزند خواندگی آنها فهمیدند که به زودی صاحب فرزند می شوند.
این دومین بار در تاریخ ناسا است که یک فضانورد در حالی که در مدار است پدر می شود.

[sina86]

سنگین‌ترین ستاره عالم منفجر شد


اخترشناسان شواهدی دال بر وجود ستاره‌ای 200 بار سنگین‌تر از خورشید پیدا کرده‌اند. ابرنواختری که از انفجار این ستاره ایجاد شده، 30 ماه است بدون افت درخشندگی، عناصر مختلف جدول تناوبی را تولید می‌کند.

به گزارش خبرآنلاین اخترشناسان توانسته‌اند انفجار دیوانه‌وار ستاره‌ای را مشاهده کنند که به احتمال بسیار زیاد، سنگین‌ترین ستاره دیده‌شده است. به نظر می‌رسد این انفجار ابرنواختری که ماه‌هاست ادامه دارد، بیش از 50 برابر جرم خورشید (ده به توان 32 کیلوگرم، یکصد‌هزار میلیارد میلیارد میلیارد کیلوگرم) مواد مختلف تولید کرده باشد. این مواد درنهایت در تشکیل منظومه‌های ستاره‌ای مانند منظومه شمسی خودمان استفاده خواهند شد.

به گزارش نیچر، این انفجار که SN2007bi نامیده شده، در برنامه نقشه‌برداری دیجیتالی تلسکوپ 5متری پالومار برای جستجوی ابرنواخترها کشف شد. نخستین درخشش این انفجار در 19 فروردین 1386 دیده شد، اما برخلاف اغلب ابرنواخترها که پس از چندهفته کم‌نورتر می‌شوند، درخشندگی این ابرنواختر برای ماه‌ها ثابت ماند.

همین موضوع، اخترشناسان را وادار کرد از بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های زمین (تلسکوپ‌های 10 متری کک در موناکی، هاوایی و رصدخانه پارانال در شیلی) برای بررسی این ابرنواختر استفاده کنند. نتایج تحقیقات دو و نیم ساله پژوهشگران که هفته گذشته در مجله نیچر منتشر شد؛ نشان می‌دهد این ابرنواختر حاصل انفجار ستاره‌ای با حداقل جرم اولیه 200 برابر خورشید است. اخترشناسان پیش از این توانسته بودند وجود چنین ابرنواختری را که ابرنواختر زوج-ناپایداری نامیده می‌شود، پیش‌بینی کنند؛ اما تاکنون چنین چیزی را ندیده بودند.

در این انفجار، مقادیر بسیار زیادی (چند برابر سنگینی خورشید) ایزوتوپ رادیواکتیو نیکل 56 در کنار عناصر سبک‌تری مانند کربن و سیلیکون تولید شده که احتمالا واپاشی نیکل رادیواکتیو، عامل درخشش ثابت این ابرنواختر برای چند ماه است.

پیش از این، اغلب اخترشناسان معتقد بودند که ستاره‌ای سنگین‌تر از 150 برابر خورشید نمی‌تواند وجود داشته باشد؛ زیرا هرقدر ستاره بزرگ‌تر شود، بادهای ستاره‌ای شدیدتری تولید می‌کند که جرم اضافی را از ستاره دور می‌کند. نقشه‌برداری‌های دیجیتالی که تاکنون از ستارگان کهکشان راه‌شیری و کهکشان‌های اطراف انجام شده بود، این فرضیه را تایید می‌کرد.

ستارگان کهکشان راه‌شیری اغلب از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده‌اند؛ اما چند درصدی عناصر سنگین‌تر را نیز می‌توان درون آنها پیدا کرد. این درحالی است که محاسبات نشان می‌دهند سنگین‌ترین ستارگان عالم یا فاقد عناصر سنگین هستند یا درصد آنها فوق‌العاده اندک است. به همین دلیل است که می‌توانند بسیار بزرگ و سنگین شوند و درنهایت در انفجار ابرنواختری زوج-ناپایدار، آتش‌بازی بزرگی در کهکشان راه بیاندازند.

انفجار ابرنواختری زمانی اتفاق می‌افتد که سوخت گداخت هسته‌ای ستاره به پایان رسیده باشد. ستارگانی که سنگین‌تر از 1.4 برابر خورشید باشند، به مرور عنصرهای سنگین‌تری را درون هسته تولید می‌‌کنند. فوتون‌های (پرتوهای الکترومغناطیس) آزادشده در این فرآیند آن‌قدر پرانرژی هستند که می‌توانند با فشار آوردن به ذرات ماده، نیروی گرانش را خنثی کنند و ستاره را پایدار نگاه دارند. اما وقتی فرآیند هم‌جوشی هسته‌ای پایان یابد، گرانش غلبه می‌کند و ستاره را به‌شدت فشرده می‌سازد. در اثر این فشردگی، دما به شدت بالا می‌رود و ستاره منفجر می‌شود. این انفجار که جزو پرانرژی‌ترین رویدادهای عالم طبقه‌بندی می‌شود، انفجار ابرنواختری نام دارد و سبب می‌شود تمام عنصرهای جدول تناوبی، بخصوص عنصرهای سنگین‌تر از آهن که در شرایط عادی تولید نمی‌شوند، تشکیل شوند.

[Zokalo]

کاوشگر زمینی درختهای مریخی را کشف کرد!

کاوشکر Mars Orbiter از منطقه ای بر روی سیاره سرخ تصاویری تهیه کرده است که به نظر می رسد شبیه به جنگی پر از درختان مریخی باشد.

به گزارش مهر، پس از کشف زن سبز رنگ مریخی، چهره انسان، اثر انگشت انسان و صورتک خندان بر روی سیاره سرخ، اکنون نوبت به درختهای مریخی است که تصاویر آنها به زمین برسد.

این تصاویر دیدنی را کاوشگر Mars Orbiter با دستگاه HiRISE تهیه کرده است. HiRISE قویترین حسگر نوری است که تاکنون به فضا فرستاده شده است.

این تصاویر نشان می دهد که بین ریگزارهای مریخ، خطوط عمودی تیره ای دیده می شوند که به نظر می رسند شاخه های درختان واقعی باشند.

اما این جنگل فرازمینی در واقع یک خطای دید بیشتر نیست به طوری که این تصاویر تنها یک منطقه ریگزار در انتهای شمال مریخ را که تنها 400 کیلومتر از قطب فاصله دارد نشان می دهند.

در روی این ریگزار یک لایه دی اکسید کربن یخی وجود دارد که با فرا رسیدن فصل بهار در سیاره سرخ بخار می شود و حرکت این بخارات از دور این تصور را ایجاد می کند که درختانی دیده می شوند.

براساس گزارش تلگراف، در این خصوص یک محقق ناسا توضیح داد: "این چیزی که می بینیم در واقع ریگ روان در یک لایه یخ است که بالای ریگزار حرکت می کند و شبیه به درخت به نظر می رسد."

[seymour]

به گرمی ِ بیگ بنگ!

دانشمندان تونستند بالاترین حرارتی که تاکنون بشر بهش دست پیدا کرده رو در آزمایشگاه بروکهیون (وزارت نیروی امریکا) تولید کنند: 4 تریلیون درجه سانتی گراد!! (4 هزار میلیارد!) ...

این دما انقدر زیاده که تحت اون، ماده به اون سوپ اولیه ای که چندین میلیونیوم ثانیه بعد از آغاز جهان وجود داشت تبدیل میشه ... برای این کار، دانشمندها یونهای طلا رو بهم کوبیدند تا انفجارهای فوق العاده گرمی ایجاد کنند که البته صرفاً چندین هزارم ثانیه دوام داشتند؛ اما همین زمان اندک، برای اینکه مدت زیادی سرشون رو گرم مطالعه درباره چگونگی تشکیل جهان بکنه کافیه ....


4 تریلیون چقدر گرمه؟
در 2 تریلیون درجه، نوترون و پروتون ذوب میشن .. دمای مرکز یه ابرنواختر 2 میلیارد درجه اس ... و دمای مرکز خورشید 50 میلیون درجه (در مقایسه با این، مثل بستنی می مونه!)


دنبال چی می گردن؟
دانشمندها در این دما، به دنبال هر نوع بی قاعدگی و اختلال می گردن که بتونه توضیح بده که چطور این سوپ سوزان سرد شد و به ذرات ماده تشکیل دهنده هستی تبدیل شد .. چی شد که تعادل بین ماده و ضدماده، (به نفع ماده) از بین رفت؟... (ماده و ضدماده اگه کنار هم باشن، تبدیل میشن به انرژی—چرا ضدماده شکست خورد؟)


حالا این بدرد چی می خوره؟!
این آزمایش فقط در سطح نظری و علمی محض نیست.. یه کاربرد چنین آزمایش هایی میتونه در شاخه spintronics باشه که به ساخت پردازشگرهای سریعتر و قوی تر و کوچکتر منتهی میشه.. یعنی ماده ای ساخته بشه که جای سیلیکون رو بگیره؛ هم از نظر قدرت و سرعت، و هم از نظر اندازه.

آینده
شتاب دهنده معروف LHC (سوئیس) قراره امسال همین آزمایش رو با یونهای سرب انجام بده تا دماهای گرمتر و لحظات اولیه تر(!) تولد جهان رو شبیه سازی کنه...

[sіπa]

امشب "مريخ " را به راحتي در آسمان ببينيد

امشب ماه در نزديكي سياره مريخ قرار خواهد داشت و فرصتي را فراهم خواهد كرد تا علاقمندان به پيدا كردن اين سياره زيبا، آن را با كمك ماه به راحتي پيدا كنند.

حميد رضا شهشهان منجم در گفت‌و‌گو با خبرگزاري فارس با اعلام اين خبر گفت: با اينكه اين وضعيت، مقارنه نزديكي به حساب نمي‌آيد، با اين حال اين پديده براي پيدا كردن مريخ كافي است.

وي افزود: مريخ با جدايي زاويه اي 8 درجه در سمت چپ و پايين‌تر از آن ديده مي‌شود. به تدريج با گذر زمان تا بامداد فردا، از ديد ما ماه به مريخ نزديك‌تر خواهد شد. ماه در ساعت 21 و 30 دقيقه به اوج ارتفاع خود خواهد رسيد.

شهشهان ادامه داد: در اين زمان ارتفاع ماه از افق جنوب، 75 درجه خواهد بود و مريخ در سمت چپ ماه ديده مي‌شود. از اين پس به تدريج اين دو به سمت غرب در آسمان تغيير مكان مي‌دهند و از ارتفاعشان كاسته خواهد شد و براي ديدنشان تا قبل از آنكه غروب كنند بايد اقدام كنيم. ماه پس از ساعت 4 و 40 دقيقه بامداد و مريخ 30 دقيقه پس از آن در افق غرب – شمال غربي غروب خواهند كرد.

وي گفت: پيش از آنكه اين دو در پس افق از ديد ما محو شوند، مي‌توان مريخ را با جدايي زاويه‌اي كمتر از 6 درجه در بالاي ماه مشاهده كرد.

به گزارش فارس، سياره مريخ به صورت جرمي پرنور با رنگي متمايل به نارنجي به راحتي با چشم غير مسلح قابل مشاهده است. اين سياره كه چهارمين سياره نزديك به خورشيد دز منظومه شمسي است، حدود يك ماه پيش در نزديك ترين فاصله خود با زمين و به همين دليل در پرنورترين حالت خود از ديد ما قرار داشت و هم اكنون به تدريج با دور شدنش از زمين، از نورانيتش هم در آسمان كاسته مي‌شود؛ البته هنوز اين سياره به صورت جرمي پرنور در ميان ستارگان جلب نظر مي‌كند.

[sіπa]

كشف پارك ژوراسيك فضايي!

اين حياط باستاني كيهاني شامل گروهي كوچك و بسيار قديمي از كهكشان‌هايي است كه 10 ميليارد سال انتظار كشيده‌اند تا به هم ملحق شوند.
تصور كنيد كه يك دايناسور زنده را در حياط خلوت خانه خود پيدا كنيد؛ اختر شناسان معادل نجومي يك زندگي ماقبل تاريخي را در حياط خلوت بين كهكشاني كيهاني شناسايي كرده‌اند.

به گزارش ايسنا، اين حياط باستاني كيهاني شامل گروهي كوچك و بسيار قديمي از كهكشان‌هايي است كه 10 ميليارد سال انتظار كشيده‌اند تا به هم ملحق شوند.

اين كهكشان‌هاي كوچك در مسيري پيش مي‌روند كه يك كهكشان‌ بزرگ بيضي شكل را تشكيل دهند.

به گفته محققان، چنين تعاملات بين كهكشان‌هاي كوتوله معمولا در فواصل ميلياردها سال نوري ديده مي‌شوند و بنابراين ميلياردها سال پيش به وجود آمده اند، اما اين گروه از كهكشان‌هاي بسيار قديمي كه «اعضاي گروه فشرده هيكسيون 31» نام دارند، نسبتا نزديك‌تر بوده و تنها 166 ميليون سال نوري از ما فاصله دارند.

تصاوير جديد حاصل از تلسكوپ فضايي هابل پنجره‌اي را بر روي سال‌هاي شكل گيري كائنات مي‌گشايند كه در آن زمان شكل گيري كهكشان‌هاي بزرگ از اجزاي تشكيل دهنده كوچكتر متداول بوده است.

مشاهدات هابل سرنخ‌هاي مهمي از داستان اين گروه تعاملي ارائه كرده و به اخترشناسان امكان مي‌دهد كه زمان آغاز اين برخوردها را تعيين كرده و برخوردهاي آينده را پيش‌بيني كنند.

[sіπa]

قدرتمندترین کاوشگر مریخی معرفی شد

دانشمندان به شدت تحت تاثیر موج اطلاعاتی قرار گرفته اند که توسط پیشرفته ترین مدارگرد مریخی ناسا به زمین ارسال شده است و به همین دلیل مدارگرد اکتشافی مریخی ناسا را قدرتمندترین مدارگرد مریخی می نامند.

به گزارش خبرگزاری مهر، آژانس فضایی آمریکا روز چهارشنبه 3 مارچ 2010 اعلام کرد مدارگرد اکتشافی مریخ از سال 2006 تا کنون در حدود 100 ترابیت اطلاعات را به زمین ارسال کرده است که این میزان اطلاعات با 100 تریلیون بیت اطلاعات، سه میلیون قطعه موسیقی با قالب MP3 و یا 35 ساعت تصاویر ویدیویی فشرده نشده و با وضوح تصویری بالا برابری می کند.

به بیانی دیگر اطلاعات این مدارگرد در حدود سه برابر کل اطلاعاتی است که تا کنون توسط تمامی ماموریتهای ورای مدار ماه انجام گرفته اند. این مدارگرد در سال 2005 از فلوریدا به سمت مریخ پرتاب شد و در مارچ سال 2006 به مدار مریخ رسید و تا کنون توانسته است عنوان قدرتمندترین کاوشگری که تا به حال به مریخ سفر کرده است را به خود اختصاص دهد.

"ریچ زورک" یکی از دانشمندان پروژه مدارگرد مریخی در لابراتوار رانش جت سازمان ناسا معتقد است تاثیرگذارترین نکته درباره این مدارگرد و اطلاعات آن کمیت اطلاعات ارسالی نیست بلکه کیفیت اطلاعاتی است که این مدارگرد از سیاره همسایه در اختیار ما قرار می دهد. این اطلاعات که از 6 ابزار نصب شده بر روی مدارگرد به دست می آیند درک عمیقتری از تنوع محیط بر روی مریخ امروزی را ایجاد کرده و چگونگی تغییرات به وجود آمده در مریخ طی گذشت زمان را آشکار می کند.

در میان بزرگترین دستاوردهای این مدارگرد می توان به کشف تاثیر آب بر روی سطح یا نزدیک سطح سیاره مریخ در حدود صدها میلیون سال پیش اشاره کرد، این مدارگرد همچنین نشانه هایی از محیطهای آبی متنوعی را در گونه های اسیدی و آلکالینی مشاهده کرده است که این مشاهدات احتمال کشف نشانه های حیات توسط ماموریتهای آتی در سیاره سرخ را افزایش خواهد داد.

بر اساس گزارش ان بی سی، مدارگرد اکتشافی مریخ سال گذشته به واسطه چند اختلال رایانه ای دچار نقص شده و فرایند تحقیقات آن متوقف شد اما اکنون این مدارگرد علمی در شرایط عادی به سر می برد.

[sіπa]

تصاویری از زیبا از کسوف سال گذشته در جزایر مارشال

[sіπa]

کشف سریعترین ستاره های جهان

دانشمندان دانشگاه وارویک موفق به کشف سیستم دوتایی از ستاره هایی شده اند که با سرعتی برابر 500 کیلومتر بر ثانیه به دور یکدیگر می چرخند.

به گزارش خبرگزاری مهر، اخترشناسان موفق به کشف پر سرعت ترین زوج ستاره ای در کهکشانها شدند که با سرعتی برابر 5.4 دقیقه به دور یکدیگر در چرخشند.

برای داشتن چنین مدار پر سرعتی ستاره ها باید با سرعتی برابر 500 کیلومتر بر ثانیه حرکت کنند. این جفت ستاره ای چرخنده با نام HM Cancri در عین حال از باریکترین مداری که تا کنون در سیستمهای ستاره ای مشاهده شده برخوردار است. هر دو این ستاره ها کوتوله های سفیدی هستند که بقایای حجیم و سفید رنگ باقی مانده از مرگ ستاره های شبه خورشیدی به شمار می روند.

در چنین منطقه باریکی گازهای داغ میان دو ستاره در جریان بوده و مقادیر زیادی انرژی از خود آزاد می کنند. به گفته محققان این یکی از برترین نمونه ها از سیستمهای دو تایی کوتوله ها است که تا به حال شناخته شده اند. رصدهای اولیه مداری 5.4 دقیقه ای را برای این سیستم تخمین زده بود اما محققان از اینکه پالسهای نوری دریافتی از هر دو ستاره در حال چرخش ناشی می شوند یا اینکه این نورها تنها از یکی از ستاره ها ساطع می شود، تردید داشتند.

به منظور تایید حرکت چرخشی دو ستاره محققان از دومین تلسکوپ بزرگ نوری جهان، W.M. Keck در هاوایی استفاده کرده و نوسانات دو ستاره را اندازه گیری کردند. به گفته محققان دامنه این نوسانات می تواند دیدگاه دقیقی از دوره چرخش و جرم ستاره ها ارائه کند. در عین حال رصدها نشان داد تابشهای نوری از ستاره ها در جهت های متضاد در حرکتند و این به آن معنی است که تابشهای نوری از هر دو ستاره در حال حرکت ساطع می شوند.

بر اساس گزارش فاکس نیوز، دانشمندان اعلام کردند امکان حرکت سریعتر سیستم دوتایی HM Cancri وجود ندارد زیرا در این صورت ستاره ها به یکدیگر نزدیکتر شده و با یکدیگر ترکیب می شوند و انفجار بزرگ ستاره ای شکل خواهد گرفت.

[sіπa]

منظره زیبای تاجگذاری خورشید در تاریکی

خارجی‌ترین لایه اتمسفر خورشید که تنها در هنگام خورشید گرفتگی کامل قابل مشاهده است، ترکیبی از گازهای داغ است که تحت تاثیر میدان مغناطیسی ترکیبی در هم پیچیده و زیبا را خلق می‌کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، تنها در تاریکی فانی خورشیدگرفتگی کامل است که می‌توان تاج درخشان نور را بر سر خورشید مشاهده کرد. هاله نورانی یا اتمسفر خارجی خورشید که معمولا در درخشندگی خورشید نامرئی به نظر می‌رسد، منظره‌ای بسیار زیبا را به وجود می‌آورد که عکسبرداری از آن امری بسیار مشکل خواهد بود.

تصویر بالا نتیجه ترکیب چندین عکس و فرایندهای ویرایش دیجیتال است که در آن می‌توان جزئیات دقیقی را از تاج نورانی خورشید در خورشید گرفتگی کامل سال 2008 مشاهده کرد. در این تصویر لایه‌های پیچیده و درخشان ترکیبی از گازهای داغ و میدان مغناطیسی خورشید به خوبی آشکارند.

خورشید گرفتگی کامل بعدی در ماه جولای رخ خواهد داد که امکان مشاهده آن تنها از بخشی کوچک از سیاره زمین در اقیانوس آرام و آمریکای جنوبی امکان پذیر خواهد بود.