سنگ قبر

[live for what?]

والا چه عرض کنم...

راستش یه شعری بود که فکر می کنم مال سهراب سپهریه. البته خیلی معروفه ولی مطمئن نیستم مال ایشون باشه یا نه:

به سراغ من اگر میایید
آهسته بیایید

که مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من

بله این شعر مال سهراب هستش
و روی سنگ قبرش!

[یاشار]

بله این شعر مال سهراب هستش
و روی سنگ قبرش!

من خیلی از این شعر خوشم میاد. اگه لیاقتش رو داشتم وصیت می کردم رو سنگ قبرم بنویسنش...

[live for what?]

ايرج ميرزا هم براي خودش سروده :

اي نكويان كه در اين دنياييد
يا از اين بعد به دنيا اييد

اينكه خفته است در اين خاك ، منم
ايرجم ايرج شيرين سخنم

مدفن عشق جهان است اينجا
يك جهان عشق نهان است اينجا

عاشقي بوده بدنيا فن من
مدفن عشق بود مدفن من

...................................
تا مرا روح و روان در تن بود
شوق ديدار شما در من بود

بعد چون رخت ز دنيا بستم
باز در راه شما بنشستم

گرچه امروز بخاكم ماواست
چشم من باز به دنبال شماست

بنشينيد بر اين خاك دمي
بگذاريد به خاكم قدمي

گاهي از من به سخن ياد كنيد
در دل خاك دلم شاد كنيد

این شعر خیلی جالب بود حس کردم مرگ هم شیرینه!!!
امیدوارم روح ایرج میرزا شاد باشه مثل زمانیکه داشته این شعر رو میگفته!

[arashcs]

من بدم نمیاد این شعر لورکا روی سنگ قبرم باشه به خصوص قسمت آخرش :
برو ایگناسیو
به هیابانگ شورانگیز غم مخور
بخسب ، پرواز کن ، بیارام
دریا نیز می میرد.

[FrankenStein]

یاشار جان شرمنده من خدایی ندیده بودم این تایپیک رو اگر میدونستم هیچ وقت اون تایپیک رو تو گفتگوی آزاد باز نمیکردم

شرمنده

[یاشار]

یاشار جان شرمنده من خدایی ندیده بودم این تایپیک رو اگر میدونستم هیچ وقت اون تایپیک رو تو گفتگوی آزاد باز نمیکردم

شرمنده

ای بابا! چه اشکالی داره مگه؟ اتفاقاً یه نسخه اش اونجا باشه هم بد نیست. آخه بعضی از دوستان نمیان تو بخشهای تخصصی و فقط و گفتگوی آزاد می گردن. اینطوری برای اونا هم خوب شد.
با این حال خیلی ممنون که به فکر هستی عزیزم

[Behrooz]

من خيلي روي اين مطلب كه ياشار پرسيده بود فكر كردم اما تا امروز نتونستم به نتيجه خاصي برسم . خيلي سوال جالبي هستش .

[maryam2810]

در کارگـــه کوزه گــری رفــتم دوش
دیدم دو هزار کوزه گویا و خمـــوش
نــاگــه یکی کــــوزه بر آورد خروش
کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

[maryam2810]

والا چه عرض کنم...

راستش یه شعری بود که فکر می کنم مال سهراب سپهریه. البته خیلی معروفه ولی مطمئن نیستم مال ایشون باشه یا نه:

به سراغ من اگر میایید
آهسته بیایید

که مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من

البته شعرش اینه :
به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من
..

[seymour]

من خيلي روي اين مطلب كه ياشار پرسيده بود فكر كردم اما تا امروز نتونستم به نتيجه خاصي برسم . خيلي سوال جالبي هستش .

چه تفاهمی :

عجب سوال جالبی ... باید فکر کرد ... چقدر وقت دارم ؟!!! ... ولی مطمئنا شعر دوست ندارم باشه

منم به نتیجه نرسیدم ... ولی ظاهرا وقت دارم هنوز !!!

[pooya007]

اگر تو جوانی مردم:

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را نجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را

اگه تو پیری مردم:

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ؟؟؟؟؟

[Behrooz]

اگر تو جوانی مردم:

جوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی را نجستم زندگانی را و گم کردم جوانی را

اگه تو پیری مردم:

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ؟؟؟؟؟

پويا جان

من هم داشتم ديشب به اين شعر استاد فكر مي كردم . شايد شرح حال زندگي من هم باشد .

[جاوید ایران]

با اجازه دوست گرامیم یاشار می خواستم حالا که راجع به نوشته روی سنگ قبر صحبت شده در مورد شکل سنگ قبر هم دوستان نظراتشون رو بنویسن. یادمه امیر رسایی از خوانندگان قدیمی تو یه مصاحبه گفت که دوست دارم سنگ قبرم به شکل میکروفون باشه.

این هم سنگ قبر صادق هدایت که واقعا زیباست.



روانش شاد

[یاشار]

من خيلي روي اين مطلب كه ياشار پرسيده بود فكر كردم اما تا امروز نتونستم به نتيجه خاصي برسم . خيلي سوال جالبي هستش .

چه تفاهمی :

منم به نتیجه نرسیدم ... ولی ظاهرا وقت دارم هنوز !!!

انشاالله که سالهای سال وقت داشته باشید تا به این سوال جواب بدید. هر چند که من برای خودم آرزوی عمر طولانی ندارم.

البته شعرش اینه :
به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من
..

خیلی ممنون از یادآوریتون.
راستی شعر کاملش همینه؟ یا بازم ادامه داره؟

[banoo]

تنها شاعری که برای سنگ قبر خود شعری سروده پروین اعتصامی هست ...

((برای سنگ مزارم سروده ام ...))

الا ای رهگذر، کز راه یاری
قدم بر تربت ما، میگذاری

در اینجا، شاعری غمناک خفته است
رهی، در سینه این خاک خفته است

فروخفته چو گل، با سینه چاک
فروزان آتشی، در سینه خاک

بنه مرهم ز اشکی داغ ما را
بزن آبی بر این آتش خدا را

به شب ها، شمع بزم افروز بودیم
که از روشندلی، چون روز بودیم

کنون شمع مزاری نیست ما را
چراغ شام تاری نیست ما را

سراغی کن ز جان دردناکی
برافکن پرتوی، بر تیره خاکی

ز سوز سینه، با ما همرهی کن
چو بینی عاشقی؛ یاد رهی کن

(( این شعر پس از فوت من، بر سنگ مزارم حک و در پایان کتاب ((سایه عمر)) چاپ شود ... ))

این قطعه بنا به وصیت رهی در صفحه پایانی مجموعه ((سایه عمر)) که اولین و آخرین کتاب دوران حیات او بود و در سال 1343 خورشیدی به چاپ اول رسید و منتشر گردید؛ جای داده شد.اینک اگر گذری به ظهیر داشته باشیم ( و اگر درب آرامگاه به روی عامه عشاق گشوده باشد نه جماعت درویش مسلک پر هیاهو و پر شعار ...) شعر بر سنگ مزار به چشم می خورد.