یه کمدین ایتالیایی که شاید اسمش به گوشتون نخورده باشه ‏

[kaveh_d]

میتونم به جرئت بگم که بیشتر از نیمی از اونچه که از زبون ایتالیایی یاد گرفتم رو مدیون کمدین حراف، ‏پر جنب و جوش و پر انرژی ایتالیایی هستم که اسمش میون کمدینهای مشهور آمریکایی گم شده و خیلیها اونو ‏نمیشناسن، یعنی «روبرتو بنینی (‏Roberto Benigni‏)»‏

تو این تاپیک میخوام کمی درباره قدرت بیان این کمدین و فیلماش باهم صحبت کنیم، هم بحث سینماییه، هم ‏بحث زبون ایتالیایی!‏

بریم ببینیم چی پیش میاد...‏

[kaveh_d]

یه بار بنینی تو هتلی در شهر رم نشسته بود و داشت با خبرنگارا، صحبت میکرد، درباره دندانپزشکی ‏آمریکا!!!‏

‏«مندلبائوم» اسمیه که روبرتو با احترام یاد میکنه و میگه :‏

‏« بهترین دندونپزشکهای دنیا آمریکایی هستند.»‏

شنیدن این حرف از زبون یه کمدین که چندان اطلاعی از آمریکا نداره کمی عجیب به نظر میرسه، علاوه بر ‏این دندونای خودش هم کاملا خوب و سالمه! اون ادامه میده:‏

‏« دندونپزشکهای آمریکایی خیلی مهم هستند. اونا روی شعر معاصر تاثیر زیادی گذاشتن. اونا دیدی دارن که ‏نسبت به متون قدیمی مدرن تر و تازه تره!»‏

بعد از این جملات هست که شنونده ها تازه متوجه میشن که منظور روبرتو از ‏Dentista‏ دندونپزشک نیست، ‏بلکه اون داره درباره ‏Dantista‏ یعنی کسانی که درباره دانته تحقیق میکنن صحبت میکنه و منظورش «آلن ‏مندلبائوم (‏Allen Mandelbaum‏) » هست که مترجم مشهور کتاب «کمدی الهی» در آمریکاست.‏
‏ آخه بنینی کسیه که خودش هم باصطلاح دانتیسته و میتونه این کتاب رو از حفظ بخونه. تور اخیر اون در ‏ایتالیا با نام ‏TuttoDante‏ بینندگان زیادی داره و سالنهای بالای 16000 نفر رو پر میکنه.‏

اون کمی به گیجی و بهت زدگی ابتدایی خبرنگارا نگاه میکنه ، بعدش شروع میکنه به خنده

[kaveh_d]

استفاده از سوء تفاهمات، مثل همونی که تو پست قبل گفتم، نکته کلیدی بسیاری از کمدیهای قبلی اون هست که ‏میتونیم تو این زمینه به فیلمهای بسیار پرفروش و موفقش در ایتالیا از قبیل « هیولا ‏Il Mostro‏» و «جانی ‏خلال دندون ‏Johnny stecchino‏» اشاره کنیم که موضوع اونا وقایع پشت سرهمی در مورد این بنینی ساده، ‏بیچاره و نا امیده که بیبننده های فیلم رو بمبارون میکنه.‏

البته مسیر کمدی اون بعد از ساخت بهترین فیلمش تا این لحظه یعنی «زندگی زیباست ‏La vita è bella‏» ‏کاملا عوض میشه. کمدی اون اینبار وسط وقایع هولوکاست اتفاق میافته. بنینی که خودش کمک نویسنده ‏فیلمنامه و کارگردان این فیلم هم هست، نقش «گوئیدو ‏Guido‏» یه یهودی ایتالیایی که همراه با پسر پنج ساله ‏اش به بازداشگاه اسیران جنگی آلمانیها فرستاده میشه رو بازی میکنه.‏

تو این فیلم بنینی در نقش پدری ظاهر میشه که برای حفاظت و مخفی کردن وقایع تلخ این بازداشگاه جنگی از ‏چشم پسرش، تماما نقش بازی میکنه تا اونو متقاعد کنه که این وقایع و بازداشگاه اون همه اش بخشی از یک ‏بازیه!‏

[kaveh_d]

ساخت یه کمدی با چنین مضمونی، ریسک بزرگی بود، با این وجود این قمار نتیجه داد. بعد از انتقادات اولیه ‏بعضی از منتقدین، فیلم موفقیت بزرگی رو در سینمای ایتالیا بدست اورد. فیلم تایتانیک در ایتالیا فروش زیادی ‏داشت با این حال سی درصد زنان ایتالیا ترجیح دادن با روبرتو بنینی به بازداشگاه آلمانیا برن، درحالی که فقط ‏بیست درصد از اونا لئوناردو دی کاپریو رو ترجیح دادن .‏

[live for what?]

زندگی زیباس بنینی فیلم خوبیه!
یادم سالیکه اسکار گرفت بچه های آسمان مجید مجیدی هم کاندید بود!
سوفیا لورن جایزه رو میداد و قبل از اینکه برنهد رو بخونه برای هموطنش آرزوی موفقیت کرد!
و اتفاقآ فیلم بنینی جایزه گرفت!
بنینی هم با حرکت ویژه خودش و خوشحالی بسیار زیاد رفت و جایزه اش رو گرفت!
البته از نظر من این فیلم یکم هم به دلایل دیگری به عنوان بهترین فیلم اون دوره انتخاب شد!
به هر حال من هم از بنینی خوشم میاد هرچند ایتالیایی بلد نیستم اما میتونستم حدس بزنم که بنینی کاملآ متفاوت صحبت میکنه!

[kaveh_d]

نوشته ای از live for what?

زندگی زیباس بنینی فیلم خوبیه!
یادم سالیکه اسکار گرفت بچه های آسمان مجید مجیدی هم کاندید بود!
سوفیا لورن جایزه رو میداد و قبل از اینکه برنهد رو بخونه برای هموطنش آرزوی موفقیت کرد!
و اتفاقآ فیلم بنینی جایزه گرفت!
بنینی هم با حرکت ویژه خودش و خوشحالی بسیار زیاد رفت و جایزه اش رو گرفت!
البته از نظر من این فیلم یکم هم به دلایل دیگری به عنوان بهترین فیلم اون دوره انتخاب شد!
به هر حال من هم از بنینی خوشم میاد هرچند ایتالیایی بلد نیستم اما میتونستم حدس بزنم که بنینی کاملآ متفاوت صحبت میکنه!

به فیلم زندگی زیباست برچسبهای زیادی زدن، از جمله مظلوم نمایی یهودایها. شاید شما هم نظرتون اینه که به ‏این خاطر این فیلم اسکار گرفت. هر چند من با این نظریه مخالفم و اگه لازم بشه درباره اش باهم صحبت ‏میکنیم، اما اگه نظر شماست، برام محترمه.‏

بچه های آسمان ساخته مجیدی هم فیلم قشنگی بود، اما اعتراف میکنم که فیلم زندگی زیباست رو من بیشتر تاثیر گذاشت.

[kaveh_d]

با وجود موفقیت فیلم در ایتالیا، خارج از ایتالیا خبری نبود. این فیلم در دقایق آخر توسط فستیوال کن پذیرفته شد، واسه همین وقتی ‏در نهایت جایزه ویژه داوران رو گرفت، همه رو متحیر کرد.‏

تو مراسم جایزه کن، بنینی تشریفات رو کنار گذاشت و به شخصیت پر جنب و جوش و دیوانه وار خودش ‏برگشت. اون خودشو به پای مارتین اسکورسیزی که رئیس هیت داوران بود و کمی ترسیده بود، پرت میکنه و ‏پاهاشو میبوسه، بعدش هم به سوی بقیه هیت ژوری میره و تک تک اونا رو هم میبوسه.‏

[kaveh_d]

گفتم دیر وقت آن لاین بشم یه کم سرعت زیاد باشه مطالب رو سریع پست کنم، اما مثل اینکه همه همین فکر و ‏کردن و شب تعطیلی کسی نمیخواد بخوابه .‏

در حال حاضر برای زدن هر پست باید یه ساعت وایستم. واسه همین فعلا تا اینجا رو داشته باشید، تا بعد... ‏

[zirnevis]

روبرتو بنینی .... چند وقت پیش rai3 مجموعه ای از نمایشهای تلویزیونی ایشان رو بخش می کرد طبق معمول کمدی بود . البته این اولین کارهای وی بود و جالب این است که سال 1972 ایشان از نظر ظاهر با 2007 هیچ فرقی ندارد . من خیلی قدیم فکر کنم 15 سال پیش ماه برتولوچی رو دیدم که خوب اون موقع اصلا توجهی به ایشان نداشتم و ظرافتهای کاری برتولو چی مهمتر بود. اما معروفیت ایشان فیلم زندگی زیباست که برنده اسکار شد و روی صندلیها راه رفتن و حس کمدی و قیافه خندان وی هیچ وقت از ذهنها پاک نخواهد شد.

نکته : شبکه 3 مثل اینکه می خواد امروز صبح فیلم پینوکیو ایشان رو پخش کند.

[kaveh_d]

نوشته ای از zirnevis

روبرتو بنینی .... چند وقت پیش rai3 مجموعه ای از نمایشهای تلویزیونی ایشان رو بخش می کرد طبق معمول کمدی بود . البته این اولین کارهای وی بود و جالب این است که سال 1972 ایشان از نظر ظاهر با 2007 هیچ فرقی ندارد . من خیلی قدیم فکر کنم 15 سال پیش ماه برتولوچی رو دیدم که خوب اون موقع اصلا توجهی به ایشان نداشتم و ظرافتهای کاری برتولو چی مهمتر بود. اما معروفیت ایشان فیلم زندگی زیباست که برنده اسکار شد و روی صندلیها راه رفتن و حس کمدی و قیافه خندان وی هیچ وقت از ذهنها پاک نخواهد شد.

...

فکر کنم منظورت فیلم «‏Tu mi turbi‏» باشه. منم دیدمش. یه فیلم اپیزودی که اولین فیلمیه که خودش کارگردانی کرده و ‏کمدی اون بیشتر براساس حرف هست تا عمل، واسه همین شاید چندان سر این فیلم نخندیده باشید. اگه فرصتی ‏پیش بیاد، در موردش صحبت میکنیم.‏

تو فیلم ماه فقط یه صحنه کوتاه بازی کرده، اما همون یه صحنه یه دفعه فضای فیلمو که ناراحت کننده و جدی هست رو به هم میریزه و به کمدی تبدیل میکنه

نوشته ای از zirnevis

....

نکته : شبکه 3 مثل اینکه می خواد امروز صبح فیلم پینوکیو ایشان رو پخش کند.

وای بازم نسخه دوبله شده پینوکیو! دوبله فارسی، حتی دوبله انگلیسی این فیلم واقعا غیر قابل تحمله. فکر کنم هر ‏کس این دوبله این فیلمو ببینه از فیلمهای روبرتو بنینی متنفر بشه. کما اینکه خودمم اینطور بودم تا اینکه کمی ‏ایتالیایی یاد گرفتم و نسخه اصلی رو دیدم.‏

کمدی های بنینی بیشتر بر اساس حرف زدنه که نقطه قوت اون به حساب میاد و دوبله فیلماش تمام ظرافتهای ‏کار اون از بین میبره.‏

[kaveh_d]

هر چند منتقدین یهودی فیلم زندگی زیباست کم نبودند، اما وقتی این فیلم در اسرائیل به نمایش دراومد، مورد ‏استقبال قرار گرفت و شهردار شهر اورشلیم مدالی رو به بنینی میده که تقریبا معادل کلید شهر بود.‏

وقتی هفته بعدش این فیلم تو آمریکا به نمایش دراومد، همه مطمئن بودند که این فیلم یکی از کاندیداهای جایزه ‏اسکار میشه.‏

روبرتو بنینی قبل از اینکه تو سن 45 سالگی به این موفقیت دست پیدا کنه، از اوایل دهه 70 مردم رو برای ‏دیدن نمایشهای اغلب تک نفره خودش به تئاترهای کوچیک رم، میکشوند.
سالها بود که صنعت فیلم ایتالیا یه ‏کار هنری باقی مونده بود و موفقیت تجاری بزرگی نداشت و فیلمهای عامه پسند آمریکایی همه جا رو پر کرده ‏بود. تنها تو این میون بنینی بود که ستاره بزرگی باقی مونده بود و هنرپیشه پولسازی محسوب میشد.‏

[kaveh_d]

تو سال 1991 فیلم «جانی خلال دندون» با فروش بالای سی میلیون دلار، تونست از فیلمهایی مثل «رابین ‏هود» و «ترمیناتور 2» جلو بیافته و این بلایی بود که تو سال 1994 فیلم «هیولا» هم تونست سر «شیر شاه» ‏و «فارست گامپ» بیاره .‏

اما وقتی فیلم «زندگی زیباست» تو آمریکا به نمایش دراومد، اصلا معلوم نبود این فیلم بتونه تو کشوری که ‏تنها تعداد انگشت شماری از کارگردانهای اروپایی توش موفق شده بودن، خودی نشون بده .‏

خوب این اولین تلاش بنینی برای موفق شدن تو آمریکا نبود. اون قبلا تو سال 1986 شانسش رو با فیلم ‏‏«مغلوب قانون ‏Down by law‏» به کارگردانی «جیم جارموش ‏Jim jarmusch‏» و تو سال 1993 هم با ‏فیلم «پسر پلنگ صورتی ‏Son of the Pinkpanther‏ » هشتمین دنباله از سری فیلمهای کلاسیک «پیتر ‏سلرز ‏Peter sellers‏ » امتحان کرده بود. ‏

برای فیلم «جانی خلال دندون» که داستان کمدی یه راننده اتوبوس مدرسه اس که مشابه یکی از قاتلین ‏مافیا درمیاد، تو آمریکا تبلیغات سنگینی شد، اما در نهایت به جایی نرسید .‏

[zirnevis]

نوشته ای از kaveh_d

فکر کنم منظورت فیلم «‏Tu mi turbi‏» باشه. منم دیدمش. یه فیلم اپیزودی که اولین فیلمیه که خودش کارگردانی کرده

بله - میدونی که این هم جزو کارها بود حدود 4 هفته روزهای دوشنبه ساعت 4 صبح بود البته اگر اشتباه نکنم .

راستی آقا کاوه وبلاگ خودتون رو معرفی می کردید بد نبود .

http://benigni.blogfa.com/

[kaveh_d]

نوشته ای از zirnevis

...

راستی آقا کاوه وبلاگ خودتون رو معرفی می کردید بد نبود .

http://benigni.blogfa.com/

ممنون از معرفی وبلاگ .‏

بعضی وقتها که نوشته هاشو مرور میکنم ایرادهایی به چشمم میخوره، مخصوصا تو قسمت ترجمه ترانه هاش ‏و چند جای دیگه، اما به خودم می قبولونم، کسی که اینارو نمیخونه، واسه همین بیخیال میشم و ولش میکنم و ‏تقریبا هم به خاطر همین ایراداش بود که تو این بحث معرفیش نکردم .‏

در هر صورت به عنوان بحث تکمیلی بد نیست دوستان به اونجا هم سر بزنن. سعی میکنم مطالبی که اینجا ‏مینویسم تکراری نباشه .‏

[kaveh_d]

بنینی سعی کرد تو آمریکا به عنوان یه کمدین جدی کار کنه، اما به نظر میاد، هالیودیها خیلی گیجش کرده ‏بودن:‏

‏« بعد از بازی تو فیلم جارموش، پیشنهادهای زیادی از طرف هالیود اومد، این آمریکاییها خیلی مهربونن
کمپانی دیزنی از من خواست اونجا بمونم و براشون نویسندگی کنم. منو به یه استدیو بردن و طرحهای اولیه ‏پینوکیو رو به من نشون دادن. خوب من چیکار میتونستم اونجا بکنم؟!»‏

بنینی بعد از این حرف میخنده و ادامه میده:‏

‏« حتی کمپانی برادران وارنر هم سراغم اومد! اونا منو به یه استدیوی انحصاری که رو دیوارش عکس ‏باگزبانی و دافی داک رو چسبونده بودن بردن و به من گفتن، اگه براشون نویسندگی کنم، عکس منم میچسبونن ‏کنار دافی داک »‏

بنینی میگه: « دوست داشتم تو آمریکا کارهای بزرگی بکنم.» با این حال تصدیق میکنه که زبون انگلیسی ‏ناقصش کار دستش داد.‏
تیم برتون فیلمنامه ‏Beetlejuice‏ رو براش میفرسته، اما اون وقتی ترجمه اسم فیلم رو میشنوه، ردش میکنه:‏

‏« به من گفتن معنیش میشه شربت سوسک! منم گفتم نه! قربون شما نمیخوام »‏

بعد در حالی که به زور لبخند میزنه میگه:‏

‏« ببین این فیلم با مایکل کیتون چی کار کرد؟... من میتونستم بتمن باشم!» کمی مکث میکنه، شاید تو فکر اینه ‏که برای بازی نقش بتمن، زیادی کوچولوئه، بعد ادامه میده: « خوب... شایدم رابین» .‏

‏-------------------------------------------------------‏

پ. ن. : ‏Beetlejuice‏ فیلمی بود که تیم برتون تو سال 1988 اونو ساخت و برای نقش اصلی از مایکل ‏کیتون استفاده کرد، این اولین همکاری مشترک اون دوتا بود. همکاری بعدی اونا تو سال 1989 با فیلم بتمن و ‏‏1992 با فیلم بازگشت بتمن ادامه پیدا کرد.‏