منتخب بازارچه

متخصص هنر رزمی و مبارزه شهری (کارشناس متخصص whitewolf)

roshi.whitewolf

Registered User
استاد را پروای آن نیست که هنر آموز تا کجا خواهد رفت هنوز راه درست را به هنرجو نشان نداده باید رهایش کند که او خود این راه

را تنها بپیماید.تنها کار استاد این است که او را یاری کند تا تنهایی را تحمل کند

به این ترتیب که ترغیبش می کند که از آنچه خود استاد رفته ،دورتر برود و بر شانه های استاد خود پا نهاده بالاتر رود،ورای راه استاد

شاگرد هر جا که راه او را میبرد،می رود، بسا دیدار استاد را از دست بدهد، اما هرگز نمی تواند از یاد ببرد

اکنون هنرجو با سپاسی به بزرگی حرمت بی انتقاد نوآموز و به نیروی نیرومندی ایمان رهاننده هنرمند است که جای استاد خود را می گیرد و برای هر گونه

از خود گذشتگی آماده است.


 

roshi.whitewolf

Registered User
شمشیر سامورایی را استاد صنعتگر می سازد که جامعه نظیر وی را کم دیده. چنین شخصی به طور حتم شایسته لقب استادی است.

این مردان شایسته، به جای آن که خود را کارشناس شمشیر و یا شمشیر ساز بنامند، خود را آهنگر خطاب می کنند.

در میان تمام سلاحهای موجود، هیچ کدام مهمتر از سلاحی نیست که بیش از همه برای حفظ جان در دسترس است.

شمشیر سامورایی، کاتانا، هیچ سلاحی در جهان برتر از آن نیست.

 

roshi.whitewolf

Registered User
اگر سعی دارید از کسی چیزی یاد بگیرید، در تصمیم خود مصمم باشید
و اگر قراری با یک استاد می گذارید، به زمان پای بند باشید
اگر به استادی در زمان بد قولی کنید، مطمئن باشید او شما را در لیست دوستان درجه سه خوهد گذاشت.

 

roshi.whitewolf

Registered User
استاد نه چیز دارد که در خور تآمل است: ۱-هنگام به کار بردن چشمانش می کوشد درست ببیند
۲-مشتاق است رافت در سیمایش جلوه کند. ۳-در سلوک می کوشد تا پاس حرمت دیگران بدارد.
۴-در تکلم می کوشد صدیق باشد. ۵-درکارش می کوشد. ۶-سعی می کند مودب باشد
۷-در آنچه شک دارد؛ می کوشد تا از دیگران بپرسد. ۸-وقتی خشمگین است به عواقب خشمش می اندیشد
۹-وقتی منفعتی در کار باشد؛ از تقوی غافل نمی شود

 

roshi.whitewolf

Registered User
خب سلام
بچه های مشهدی اگر مایل به آموزش دفاع شخصی هستند
می تونند با من تماس بگیرند تا در مورد آموزش و زمان
با هم کنار بیایم
از تابستان پرتقالیتون لذت ببرید
چون زود تموم می شه
09367736801
 

roshi.whitewolf

Registered User
می گویم 200 می گویند زیاد است
می گویم 100 می گویند زیاد است
من با شما انسانهای عادی چه کنم، شما ایرانی هایی که دیگر ایرانی نیستید
اگر چون اساتید قدیمی باشم و بابت تمرین بگویم هر چه قدر دوست داری و لایق می دانی بپرداز می گویند دیوانه است
اگر حسابگر باشم می گویند خوب است 4 تا لگد یاد می دهی
من با شما انسانهای نادان چه کنم که اگر به بیابان بگذارم، داد از دل اهورا به در می آید که تو خود از من خواستی تو را کاری کنم که چون انسانهای فرزانه
با من چون غلام رفتار کنند، چه کنم از دست انسانهایی چون شما
حال حال سهراب را درک می کنم، ونگوک را می فهمم
زندگی خیال باطلی است که انسان در سر می پروراند، در راه رسیدن به آرزوهای محال تا انتها می رود و زمانی که جاده تمام می شود و پلی برای عبورش از جهان می سازند
می گوید این که از اول امکان پذیر بود، پس چرا این همه راه را آمدم، کاش دوباره برگردم تا راه را کوتاه کنم
اما خطاب می رسد رد پایت را چه می کنی، اگر برگردی دوباره از همان رد پا می گذری
و زمانی که مهلت داده می شود دوباره همان راه را می رود، فراموش کردن نعمتی که گاهی باعث اشتباه می شود
توهم ذات بشر است، اگر به او اجازه دهند، به خدا می گوید بگذار لحظه ای جای تو بنشینم و آنگاه که نشست
حاضر نیست پایین بیایدف زمانی هم که با قدرتی واقعی مواجهه می شود دو از صلح می زند اما خود تمام جنگ های خانواده را آغاز می کند
به دیوانه سنگ می زنید و مسخره می کنید، چون او با خلوص نیت سخن می گوید
شما دیوانگان مرا دیوانه می خوانید هر چند خود خون یتیم می نوشید مرا جانی میدانید
در شگفت از این همه حماقت که شما در سر می پرورانید، چون با پدر به مخالفت نشستم، مرا دیوانه خواند
به زندانم انداختف حال آن که این نظام او را فدایی راه اسلام در جنگ با عراق می داند
به من بگویید چرا باید فقط از یک راه رفت مگر خدا برای هر کس راهی مخصوص او نگذارده
حتی رقاص هم در حال عبادت است همانطور که یک روباه در حال عبادت است
دیدت را عوض کن تا جایگاه انها را ببینی
 

roshi.whitewolf

Registered User
باز هم مثل این که فقط من موندم
اگر کاری رو شروع می کنید تا انتها اون رو انجام بدید
قبل از انجام تمام احتمالات رو بسنجید
اگر قرار باشه با کمی سختی راه رو برگردید پس شروع نکنید ، اگر راهتون درسته
برگشتن مثل حماقته ، خالق احمقها رو خوش نداره
اگر هم راه درسته و دیدیت دارید شکست می خورید ، بگذارید شکست بخورید
اگر از وسط شکست بتونید کشتی پیروزی ، ماشین سرعت و یا هر چی اسمشو می زاری رو بیرون بکشی و
موفق بشید ، به نظر من این شکست لذت بخش تر از هزار پیروزی است.
 

roshi.whitewolf

Registered User
ذن در متافیزیک ، بسیاری از آموزه های دائویی را که تفکرات بودایی در آنها تغییراتی داده بود را جذاب تر کرد.
یک الگوی جدید ذن که نسبت به 500 سال پیش تغییر کرده این است که دیگر تمام زمان را به دعا و ریاضت نمی نشینی
یا خواندن کتابهای مقدس و بحث بر سر آن را انجام نمی دهی ، چون بیهوده است.
رهروان جدید در کارهای عملی با استاد که آغاز کننده است شریک می شوند و از صحبت های اندک و کم او در حین کار لذت می برند.
ذن مخالف کلمه نیست ، بلکه حقیقت را نشان می دهد که کلمات از واقعیات می بُرند و به مفهوم تبدیل می شوند
این مفهوم سازی آن چیزی را می سازد که مخالف ذن و انجام کار است.
برای همین در ایران مرکز ذن وجود ندارد و با من هم بر سر ابداع هنرم که مدرسه ای را می خواهد مخالفت می شود.
زیرا حقیقت تلخ است . تا نوشیده نشود درمان امکان پذیر نیست.
 

roshi.whitewolf

Registered User
4 هنر رزمی که برای آموزش پلیس استفاده می شود
کمترین چیزی که ما در کار پلیسی انجام می دهیم، استفاده از اسلحه در یک موقعیت مرگ بار است و برای این هدف بیشترین آموزش می بینیم و به جای استفاده از سلاح، از دستهایمان در موقعیت های درگیری و استفاده از زور استفاده می کنیم. بر اساس تجربه ی 18 ساله من در هنرهای رزمی، سیستم های هنرهای رزمی را که معتقدم برای هر افسر پلیس یا هر کس دیگری که علاقه مند به شغل پلیسی است، معرفی می کنم.
تمرینات خودتان را کنترل کنید.

آموزش و معیارهای پلیس نیازمند افسرهایی است که هر روز 8 ساعت تاکتیک های دفاعی تمرین کنند.باید همیشه به افسرها یادآوری شود که تمرین آکادمی پلیس و تمرینات دپارتمنت آینده تان در تاکتیک های دفاعی هرگز کافی نیست. من افسرها را به سیستم های دفاع شخصی برای افزایش تمرینات شان تشویق می کنم. چیزی که من در طول دوره ی آموزشی تاکتیک های دفاعی یاد گرفتم، بیشتر از نوع دوم بود، چون تمرینی بود که از اول انجام دادم.

من کاملا بر این باورم که اگر افسر پلیس مهارت های بهتری در مبارزه ی تن به تن داشته باشد، بسیاری از موقعیت های کاربرد زور ممکن است پیامدهای متفاوتی داشته باشند.

دانزان ریو جیوجیتسو (Danzan Ryu )






جیوجیتسوی ژاپنی صدها سال قدمت دارد. این هنر رزمی ابتدا به عنوان یک سیستم دفاعی بدون سلاح آموزش داده شد و مبارز هنگامی که سلاحش را در میدان نبرد از دست می داد، از این تکنیک ها استفاده می کرد. تکنیک های پرتاب کردن (زمین انداختن)، نگه داشتن کنترلی، تحریک عصبی و دفاع سلاحی بخش هایی از دوره ی آموزشی دانزان ریو جیوجیتسو (Danzan Ryu jujitsu) هستند.


من این هنر را به همه ی افسرهای پلیس بسیار توصیه می کنم. تکنیک گرفتن و نگه داشتن و به زمین انداختن بهترین تکنیک های آن است. متاسفانه، سبک های جیوجیتسوی ژاپنی به اندازه ی جیوجیتسوی برزیلی محبوب نیستند، بنابراین ممکن است یافتن دانزان ریو جیوجیتسو در منطقه ای که شما زندگی می کنید، سخت باشد. علاوه بر این، تمرین آن دردناک است.

جیوجیتسوی برزیلی (BJJ)



من عاشق جیوجیتسو برزیلی بودم. BJJ ورزشی است از گلاویز شدن برای سابمیشن و مسابقه ای شبیه بازی شطرنج است. چگونه حریف را سابمیشن کنیم؟

کلمه ی کلیدی در پاراگراف بالا، ورزش است. BJJ (بی جی جی) به شما آموزش می دهد که چگونه در بالای حریف یا روی پشت تان در مقابل حریف راحت باشید. بسیاری افراد هیچ ایده ای در مورد اینکه چگونه و چه موقعی یک درگیری ایستاده به مبارزه ی زمینی تغییر می کند، ندارند. ( اگر سوالی در این یکی مورد دارید بپرسید)


جودو



جودو نیز مانند BJJ یک ورزش است. دو حریف در یک مسابقه سعی می کنند همدیگر را به زمین پرتاب کنند. من برای آموزش جودو به اندازه ی کراو ماگا، Danzan Ryu یا BJJ وقت صرف نکرده ام، اما تکنیک های پرتابی که در Danzan Ryu یاد گرفتم، کم و بیش همان هایی بودند که در جودو با آنها مواجه شدم.

شما زندگی را تجربه نخواهید کرد، تا وقتی یک نفر شما را از پا نیاندازد.

اگرچه جودو یک ورزش است، این آموزش به خوبی به شغل پلیسی ترجمه می شود. مبارزه تن به تن و فاصله نزدیک، حرکات پا و یادگیری چگونگی واکنش در برابر حرکات حریف ، مهارت های تاکتیکی دفاعی مهمی هستند.



مزایای سیستم دفاعی برای پلیس

اینکه پشت صندلی راحت بنشینید و در مورد یک موقعیت مرگ آور یا درگیری کشنده بخوانید، بسیار آسان تر از افتادن در چنین موقعیت هایی است. شما هرگز همه ی این موقعیت ها را که چگونه فوری عکس العمل نشان دهید، نمی دانید. اما هستند کسانی که این موقعیت ها را از سر گذرانده اند.
 

roshi.whitewolf

Registered User
جوجیتسوی سنتی در مقابل جوجیتسوی برزیلی
جوجیتسوی ژاپنی یکی از اولین هنرهای رزمی بود که به سیستمی تبدیل شد که بتوان در آن تمرین کرده و آموزش داد.
یکی از خانواده های برزیلی در سال های 1900 هنر رزمی ژاپنی سنتی را یاد گرفته و آن را مدرن کردند. امروزه نسخه برزیلی این هنر در مدارس هنرهای رزمی سراسر جهان آموزش داده می شود و به عنوان یکی از بهترین و موثرترین راه ها برای دفاع از خود شناخته می شود.

ریشه های ژاپنی جوجیتسو نا مشخص است، زیرا قرن ها پیش تشکیل شده است. حتی عده ای گمانه زنی کرده اند که راهبان بودایی در هند که به دنبال راهی صلح آمیز برای دفاع از خود بودند آن را بوجود آورده اند. کلمه جوجیتسو را می توان به "راه صلح آمیز" ترجمه کرد که به معنی آن است بدون سلاح انجام می شود.
مدرسه ای دیگر وجود داشت که برای بهبود عملکرد سربازان سامورایی در جنگ های غیر مسلحانه طراحی شده بود. این نشان می دهد که شکل اصلی جوجیتسو احتمالا بسیار خشونت آمیزتر از امروز بوده است. ابتدا این سبک بسیار خطرناک بوده اما به مرور به هنری تبدیل شده است که شهروندان عادی می توانستند آن را به عنوان یک ورزش و یا تفریح انجام دهند.
نسخه اصلی ترکیبی از کشتی و دیگر تکنیک های دست بوده که از نیرو و اصطکاک به جای مشت و لگد برای شکست دادن حریف استفاده می شده است. آنها همچنین برای تسلیم و آسیب زدن به مخالفانشان از آن استفاده می کردند.
اولین مدرسه جوجیتسو در سال 1532 توسط شخصی به نام (Hisamori Tenenuchi) تاسیس شد. در دهه 1800 شکل دیگری از هنرهای رزمی که شامل جیو جیتسو بود با نام جودو در ژاپن شکل گرفت. پس از آنکه این سبک در مبارزه بسیار موثر بود به سرعت به هنر رزمی رسمی ژاپن تبدیل شد.
جوجیتسوی ژاپنی که در آن زمان به عنوان جودو شناخته می شد توسط خانواده Gracie به برزیل برده شد. یکی از اعضای خانوادی گریسی پسری به نام Helio بود که به لحاظ جسمانی ضعیف بود و نمی توانست مانند یک پسر تمرین کند. به جای آن، او به تماشای برادرانش می پرداخت که بر باشگاه خانواده اش مشغول تمرین و یادگیری بودند. او این تکنیک ها را یاد گرفته و سعی کرد آنها را مطابق با شرایط جسمانی اش تغییر دهد.
پس از آن هلیو شروع به ایجاد سیستم جدیدی کرد که مطابق با وضعیت جسمانی ضعیف ترش بود. او این سبک را جوجیتسو نامید و بعد ها به جوجیتسوی برزیلی مشهور شد. او از سبک خود برای مبارزه با بهترین رزمی کاران آن دوران برزیل استفاده کرد و توانست در اغلب آنها به پیروزی برسد. او حتی قهرمان جوجیتسوی ژاپن که حدود 80 پوند از او سنگین تر بود را به چالش کشیده و به شدت تحت تاثیر قرار داد، بطوری که بعدا از او برای آموزش سبک خود در ژاپن دعوت به عمل آمد.
نسخه برزیلی جوجیتسو بسیار ساده تر از نسخه ژاپنی آن است و به احتمال زیاد یکی از مهمترین دلایل محبوبیت آن به شمار می رود. با استفاده از تکنیکهای کمتری که در این سبک است، رزمی کاران می توانند تمرین خود را بر روی تکنیکهای کمتری انجام داده و زمان بیشتری را به تمرین آنها اختصاص دهند. در حال حاضر، جوجیتسوی برزیلی یک ورزش رقابتی در سطح جهانی است.
جوجیتسوی برزیلی نیز توسط یک ورزش آمریکایی به نام هنرهای رزمی ترکیبی یا MMA مورد محبوبیت قرار گرفت. در مسابقات MMA رقبا می توانند از لگد زدن، مشت زدن، زانو، آرنج و غیرع برای شکست حریف استفاده کنند. جوجیتسوی برزیلی سبک بسیار خوبی برای استفاده در MMA است زیرا روشی بسیار موثر برای خنثی کردن حریف، پایین آوردن او و استفاده از قدرت حریف بر ضد خودش برای تسلیم کردن او می باشد.
در حقیقت Helio جزء اولین قهرمانان مسابقاتUFC بود. او در مجموع 3 بار در این مسابقات به قهرمانی رسید و یکی از مهمترین مبارزان در این سبک بود. او اثر بخشی جوجیتسوی برزیلی را در مقابل سبک های مختلف دیگر ازجمله بوکس و کشتی سومو را اثبات کرد.
پس میبینید که جوجیتسوی برزیلی از جودو که فرزند جوجیتسوی ژاپنی هست الهام گرفته شده
پس نتیجه میگیریم جوجیتسوی برزیلی بسیار کم خطرتر از جوجیتسوی ژاپنی است
 
بالا