درود بر دوستان
پرسپولیسی .....یه مدته کمتر میام اینجا ....اکثرا پستها رو هم نمیخونم !.......... راستش حوصله بحثهای حاشیه ای و جنگ گلادیاتورها ( الان به گلادیاتور میگن اسطوره!! ) رو هم ندارم ......... حاشیه های نقل و انتقال بازیکنا هم که نخ نما شده ..بیشتر دلالی و
پورسانت و گردش پول کثیف اهمیت داره تا نیاز واقعی تیمها به بازیکن !
گلادیاتور ها از جان پرسپولیس چه میخواهند؟
رفقای پرسپولیسی این متن حاوی نقطه نظرات شخصی خودمه! که میتونه غلط باشه .......... پس اگه دلتون خواست و خوندینش..... لطفا جبهه نگیرین ........ هر چی باشه ما یاد گرفتیم با نظرات مختلف............. کنار هم به آروم زندگی کنیم!!!!!!!!
من شخصا طرفدار پرسپولیسم .....و بس .... دو آتیشه هم نیستم! ............. وظیفم حمایت از تیمه! .....بزرگان قدیم و جدید باشگاه تا وقتی در راستای منافع جاری قدم بردارن برام عزیز و قابل احترامن . .... معتقدم فقط انتقاد دلسوزانه و غیر احساسی مهمه!
ضمنا اسطوره بودن به اسم نیست ............ به عملکرد جاریه!
الان پوز زنی و تصفیه حساب شخصی برای افراد مهم تر از موفقیت
پرسپولیس شده ............ عقده جلوی چشم بعضی از گلادیاتورها رو هم گرفته ................. خوب میدونستیم که پول و شهرت و ... جای عشق و عِرق به
پرسپولیسو گرفته! نیاز نبود برن تو روزنامه و خبر گذاری ها
مصاحبه کنن و تو بوق و کرنا کنن ! و رسما اعلام کنن
پرسپولیس و موفقیتش براشون پشیزی مهم نیست ! مقایسه گلادیاتور های الان با اسطوره های سابق باشگاه ......... قیاسِ ........
یه زمانی عشق
پرسپولیس تو روح و خون بازیکن بود ........ یه زمانی بازیکن با پیراهن قرمز زندگی میکرد ...اشک میریخت و افتخار میکرد ...... یادش بخیر اون زمانها ......الان طرف یه میلیارد میگیره بعد میگه من از بچه گی آرزوی بازی تو
پرسپولیس رو داشتم و به خاطر هواداره
پرسپولسی اودم تو این تیم و پیشنهادای دیگمو رد کردم و از این اراجیف...... یه زمانی علی پروین بعد از سالها درخشش و بدست آوردن عناوین مختلف در کسوت بازیکن و مربی .......... لقب سلطان میگرفت .....الان با یه قهرمانی یه شبه امپراتور میشن!
وقتی بازیکن رو از تو آشغال دونی در آوردن پیراهن
پرسپولیسو از تنش کردن ..... بازی کردن و پیشرفت رو در کنار
پرسپولیس تجربه کرد به تیم ملی دعوت شد .......... پول خوب گرفت ! ..... بعد شروع کرد به لگد پرونی و درگیری با سلطان باشگاه و بعد برای ارضاء عقده های درونی و
روانیش سر از تیم مقابل درآورد و وقتی تو پیراهن آبی به
پرسپولیس گل زد و غش کرد ..........اون موقع اسطوره و اسطوره بازی! فاتحش خونه شد ...........
ایستاده از راست : حجازی، ایرانپاک، جوادقراب، ابراهیم آشتیانی، کارو حق وردیان ، پروین و اصغرشرفی
اسطوره به کسی میگن که تا تیم به موفقیت میرسه ....شروع میکنه به افاضات فدوی!.......... ظاهرا هم با تیم مشکل نداره با اونایی مشکل داره که از باشگاه انداختنش بیرون .............
وقتی استیلی به رفتن پروین از
پرسپولیس رفت .........مصاحبه هاش یادتونه؟ اظهار نظراش یادتونه؟ حاشیه هاش یادتونه؟ !!!!!!!!!!
یکی از شرایط اسطوره بودن ..........معرفته که الان اکثر گلادیاتور ها ندارن .....................!
اسطوره به اونی میگن که سه بار در حساس ترین شرایط تیمتو ول میکنی .....میری دنبال ......... بعدشم که برمیگردی ( لابد تیم دیگه ای نمیخواستت!) هنوز برات سر و دس میشکنن و در حد امثال مرحوم حجازی میبرنت بالا و ......
پروین و حجازی در دربی 1358
الان این آقای سردار داره هر کاری که از دستش برمیاد برا تیم انجام میده ............ کارایی کرده که تو تاریخ باشگاه سابقه نداشته ............. ولی هر روز داره تهدید میشه ....هر روز خبر برکناریش پخش میشه! هر روز انتقادهای پر غرض ازش میشه! .... یه روز باید جواب بی پوی
بازیکن رو بده ....... یه روز جواب هوادار ........ یه روز جواب گلادیاتورهای باشگاه ( یادتون نره گلادیاتور رو بعضی ها سيوره میبینن!) ....... یه روز برنامه عادل 60 ( همون نود!!!) میبرتش تو کیسه بکس ........... خلاصه پس این بابا چیکار کنه ....بهش اعتماد کنن؟؟؟؟ ......
وقتی صحبت نیلسون و شد......... همه طرف نیلسون رو گرفتن ............... سردار فقط گفته بود کسی پیش شرط نمیتونه برا
پرسپولیس بزاره ............ اگه پولمو ندین فلان میشه ...بهمان میشه .... نداریم ! ..... و گر نه خودش نمیدونه نیلسون چقدر خوب کار کرده و تو این
شرایط نمی تونیم از دستش بدیم!!!!!!!
باید جلوی اسطوره سازی کشکی این روزا رو ..از همون ابتدا گرفت ........... سردار الان با پوست و خونش داره حس میکنه که گلادیاتور (ها) !!! چطوری میتونن باشگاه رو به خطر بندازن! ... شما میبینی بازی
پرسپولیس تو آزادی با 5 و 10 هزار نفر برگزار میشه .....این یکی از نتایج
چند دسته گی و گلادیاتور بازیه !!!!! طرف حاظره تیم با دایی شکست بخوره و نابود بشه ولی تو دوران دایی موفقیتی نصیب
پرسپولیس نشه!!!!!!!!!! اسم این کینه و عقده گشایی رو چی میزارین؟ اونم وقتی که از طرف یه گلادیاتور باشه؟
فصل قبل مدیر رفت دنبال بازیکنای اسم و رسم دار و گرون قیمت ............ خوب نتیجه اون تیم کهکشانی !!! چی شد ......؟ از مصدومیت و بی اخلاقی و شرایط بد گلادیاتور چی نصیبمون شد؟
یه چیزی رو واضح بگم ......... برا من کریمی و دایی و پروین و استیلی و گل محمدی و ..... فرقی ندارن ............ فقط موفقیت پرسپولیسو میخوام ........... که از موقعیت یه تیم میان جدولی ......به جایگاه اصلی و زلزله خودش برگرده ....... یه وقتی تو طبقه دوم استادیوم وقتی
پا ها رو میکوبیدین روی طبقه سیمانی! انچنان طنین و لرزش به قلب حریف نفوذ میکرد و با حملات
پرسپولیس توام میشد که حریف فک میکرد زلزله اومده و آوار رو سرش داره خراب میشه!!!! الان تیم شهرستانی رده پایین جدول میگه داریم میریم که تو آزادی
پرسپولیسو شکست
بدیم!! قبلا میگفتن که ما برا پرسپولیس احترام قاءلیم و امیدواریم بازی خوبی رو مقابلش انجام بدیم .......... مربی تیم مقابل حتی جرات نداشت بگه به مساوی هم فکر میکنیم !!!! ........... خوب اون طلب احترام و بزرگی پرسپولیس کجا رفت؟ کی از بین بردش ؟ کی از بین بردش؟
تو این 3 ...4 ...ساله گذشته ما از همه شنیدیم که هیچ چیزی براشون مهم تر از موفقیت پرسپولیس و خوشحالی هوادارش نیس! .........
بازم درود به شرف دایی که تیم رو به سمت دو قهرمانی حذفی هدایت کرد ......... دو قهرمانی که مثل دو گل سرخ وسط کویر برهوت پرسپولیس جوونه زد! ........... راستی جایگاه قدرشناسی این روزا تو زندگی مردم کجاست؟ اینقدر از در و دیوار بهشون ظلم شده که گاهی
دستتم پر عسل کنی بزاری دهنشون بازم گاز میگیرن!( البته بلا نسبت )
مردم علی دایی را اسطوره میکنند اما از کنار خدشه دار شدن روح اسطوره شان به راحتی می گذرند!!
...آری امروز شاید زمانی برای دلخوری اسطوره هاست البته نه گلادیاتورها زیرا دیگر سازندگان آنها دل و دماغ دفاع کردن از تولید خویش را ندارند!!
مردم دوست دارند با لقب اسطوره، قهرمان ملی خودشونو خطاب کنن! اما وقتی که اسطوره شان به هر نحو مورد آماج حمله و بی مهری یا سخره قرار میگیره یا بی تفاوتند و یا همگام با خراب کنندگان اسطوره! و البته عده معدودی هم به زحمت در دفاع از پدیده ساختگی خودشون برمیآن.و اینجاست که اسطوره به خودش میگه: آمدنم بهر چه بود!؟
آنچه که جامعه ما از آن رنج می برد بی مسئولیتی در پس مسئولیت دار کردن عده ای از افراد است! مردم اسطوره ها را می سازند و به آنها مسئولیت اسطوره بودن می دهند اما پس از آن آنها را به حال خود رها می کنند و خود را در قبال خدشه دار شدن روح و جسم اسطوره ها بی تفاوت می دانند.