سایت ساز وبزیخرید بک لینک

عشق حقیقی!

شروع موضوع توسط محمدی ‏26 فوریه 2007 در انجمن گفتگوی آزاد

  1. محمدی

    محمدی Registered User

    تاریخ عضویت:
    ‏23 اکتبر 2006
    نوشته ها:
    1,048
    تشکر شده:
    10
    محل سکونت:
    سرزمین همیشه سبز
    به نام خدا

    می گفت عاشقم، دوستش دارم و بدون او هیچم و برای او زنده هستم...!

    او رفت، تنها ماند...! زندگی کرد و معشوق را فراموش کرد!

    از او پرسیدم از عشق چه می دانی؟ برایم از عشق بگو...!

    گفت: عشق اتفاق است باید بنشینی تا بیفتد!

    گفت: عشق آسودگیست، خیال است...! خیالی خوش!!

    گفت: ماندن است، فرو رفتن در خود است!

    گفت: خواستن و تملک است، گرفتن است!

    گفت: عشق ساده است! همین جاست دم دست و دنیا پر شده از عشق های زودگذر، عشق های سادهء اینجایی و عشق های نزدیک و لحظه ای!

    گفتم: تو عاشق نبودی و نیستی...!!

    گفتم: عشق یک ماجراست، ماجرایی که باید آن را بسازی!

    گفتم: عشق درد است درد تولدی نو، عشق تولد است به دست خویشتن!

    گفتم: عشق رفتن است عبور است، نبودن است!

    گفتم: عشق جستجوست، نرسیدن است، نداشتن و بخشیدن است!

    گفتم: عشق درد است! دیر است و سخت است!

    گفتم: عشق زیستن است از نوعی دیگر...!

    به فکر فرو رفت و گفت عاشق نبوده ام...؟!!

    گفتم: عشق راز است، راز بین من و توست، بر ملا نمی شود و پایان نمی یابد، مگر به مرگ...!!!



    و اما...:

    عشق حقیقی چیه؟ به چی می گن عشق حقیقی؟ کی عاشق است؟ کی معشوق؟ اصلا" عشق چیه؟ چه جوری عشق بوجود میاد؟ چرا می گن عشق ؟...

    اصلا" من عاشق هستم؟ من تونستم خودم را عاشق نشون بدم، من عشق حقیقی را می شناسم، من عاشق حقیقی بودم؟ من چه چیزهایی را برای داشتن یک عشق حقیقی می شناسم؟ ...

    این چند روز عشق های الکی را با همهء وجودم حس کردم، فرق بین عشق های راستین و حقیقی و الکی را فهمیدم، دلم برای خیلی از عاشق های حقیقی که معشوقشان عشق الکی داشت سوخت، آنوقت بود بود که با همهء وجودم از خدای مهربانم می خواستم که هیچ عاشق راستینی را به چنین دردی مبتلا نکنه، هیچ چیزی تو دنیا آدم را تا به این حد خورد نمی کنه که بفهمی کسی را که با همهء وجودت، با همهء پاکی خودت، با همهء صداقتت دوست داشتی، عشقش به تو راست نباشه و الکی دم از عشق و دوست داشتن می زده!!

    چرا این روزها عشق ها راست نیستند؟ چرا این روزها همه خیلی راحت دم از عشق می زنند؟ چرا وقتی عشق را نمی شناسند از آن حرف می زنند؟ چرا عشق را زیر سوال می برند؟ چرا دوست دارند خودشان را عاشق نشون بدن درصورتی که باطنا" عاشق نیستند؟ چرا با عنوان عشق دل خیلی ها را می شکنند؟ چرا دلشون می خواد عشق را بی هویت و بی اساس جلوه بدهند؟ چرا عشق را بی آبرو و بی اهمیت می کنند؟ چرا عشق را با چیزهای دیگر برابر می دانند؟ چرا عشق را فقط تو هوس و لذت بردن می بینند؟ چرا این روزها عشق با هوس و شهوت یکی شده؟ مگه اینها خودشان تو این دنیا زندگی نمی کنند؟ مگه اینها زندگی را دوست ندارند؟ مگه اینها نمی خوان روزی کسی را کنار خودشان داشته باشند؟ کسی که عاشقشون باشه، کسی که فقط مال آنها باشه؟ چرا نمی خوان عشق را بشناسند؟ چرا نمی خوان بفهمند که عشق خیلی بیشتر از آنی که فکر می کنند، عشق لذتش خیلی بیشتر از آن هوس و شهوتی که با عشق برابر می دانند؟ چرا باعث می شوند که دیگه کسی عشق را باور نداشته باشه؟ تا کسی دم از عشق می زنه همه با شک و دودلی به آن نگاه کنند؟ چرا، چرا، چرا؟؟؟...

    دل های بزرگ و احساس های بلند عشق های زیبا و پرشکوه می آفرینند، عشق هایی که جان دادن در کنارش شور انگیز است، اما کدام معشوقی مخاطب راستین چنین عشقی می تواند باشه؟ این عشق ها همیشه تو فضای جادویی اسطوره و افسانه سر گردانند و تو دل کلمات شعر و حلقوم ناله های موسیقی و تو روح ناپیدای هنرها و یا در خلوت دردمند سکوت و حسرت و خیال و تنهایی چشم به راه آمدن کسی هستند که می دانند که نمی آید! راستی چرا عشق ها راستند و معشوقها دروغ؟! تازه مگه عشق به بیتابی شورانگیز دل در جستجوی گم کردهء خویش نیست؟ معلوم است که من از عشق های بزرگ حرف می زنم نه عشق های شدید از نیازی که زادهء بدون او به سر بردن است نه احتیاجی که فقر بی کسی است، ترس از مجهول ماندن نه درد محروم بودن...!!!

    میدانی: عاشق شدن آسان است اما عاشق موندن خیلی سخت است! خیلی ها عاشق می شن، شاید خیلی شدید دلبسته بشن، اما چون عشق را نشناختند، چون عاشق حقیقی نبودند، چون هنوز حقیقت عشق را درک نکردن، چون عشق را در نیاز می دیدند، چون عشق را تنها در ترک تنهایی می دیدند، چون عشق را در رفع احتیاجشون می دیدند، چون تشنهء عشق بودند نه لایق عشق ، چون به دنبال کسی بودند که بتوانند باهاش زندگی کنند نه اینکه بتوانند بدون آن زندگی کنند، چون عشقشون یک عشق خام بوده و عشق خام کلام دوستت دارم را ابراز می کنه چون به معشوقش محتاج است، اما عشق پخته به معشوقش محتاج است چون دوسش داره، برای همین خیلی زود عشقشون سرد می شه و از بین میره، آنوقت هست که تنفر بوجود میاد و عشق جلوهء خودش را از دست می ده!!

    ولی ای عزیز من!

    تو نگاه عاشقانه ات را عاشقانه نگهدار و کلام سادهء عاشقانهء خودت را خالصانه بگو و همیشه به یاد داشته باش شبه عشق در کنار عشق بوده است! "دوستت دارم" جمله ای که عاشقانه شاید روزی هزار بار بهم می گوییم، شاید قشنگ ترین و در عین حال مناسب ترین جمله برای حال عاشقا باشد، اما ای کاش همیشه صادقانه و از ته دل و مهم تر از همه جاودانی باشد! عاشق باش، صادق باش، پاک باش، بخشنده باش و بدون انتظار!!

    عادت همه چیـز را ویران می کند و از بین می برد، وای به روزی که چیزی ـ حتی عشق ـ عــادتـمان بشـه، عاشق کم است و حرفهای عاشقانه فراوان، دیگر سخن گفتن عاشقانه دلیل عشق نیست و آواز عاشقانه خواندن دلیل عاشق بودن نیست، عشق کلمه نیست که عاشق شدن حرفی بشود، عشق تکرار نفس های عاشق و معشوق است، آرام آرام میاد و می رود و عاشق را از طراوت مرورش سرشار می کند، عشق کلمه نیست که ما را در بند زمان اسیر کنه و محدود به یک موقیت و زمان باشه، عشق جاودانی است، عشق بخشیدن است، عشق فراموش کردنی نیست، بلکه بخشیدن است، عشق گوش دادن نیست، بلکه درک کردن است، عشق دیدن نیست، بلکه احساس کردن است، عشق جا زدن و کنار کشیدن نیست، بلکه صبر داشتن و ادامه دادن است، عشق همیشه به یادش بودن است، عشق دلشورهء آن را داشتن است، عشق یعنی غرورت را بخاطرش بشکنی، عشق یعنی برای موفقیت آن هر کاری بکنی، نه اینکه آن را نردبانی برای بالا رفتن خودت قرار بدی و آن را بشکنی، عشق یعنی در همه حال آن را کنار خودت حس کنی، عشق یعنی به جز آن کس دیگه ای برات مهم نباشه، عشق صداقت داشتن است، عشق راست بودن است، عشق پاک بودن است، عشق خیانت نکردن است، عشق همهء وجودت را بخشیدن است، عشق انتظار نداشتن است، پاکترین عشق آنجاست که انتظاری نباشه، پاکترین عشق آنجاست که صداقت و پاکی باشه!!!

    عشق ؛ بخشیدن، از خود گذشتن، درک کردن، احساس کردن، صبر داشتن، انتظاری نداشتن، راست بودن، پاک بودن، یکی بودن، همراه بودن، دوست بودن، همدل و همزبان بودن، ایمان داشتن و با معشوق به خدا رسیدن است!!...



    پرسی نشان عشق چیست؛ عشق چیزی جز ظهور مهر نیست!

    عشق یعنی مهر بی چون و چرا؛ عشق یعنی کوشش بی ادعا!

    عشق یعنی مهر بی اما، اگر؛ عشق یعنی رفتن با پای سر!

    عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست؛ عشق یعنی جان من قربان اوست!

    عشق یعنی خواندن از چشمان او؛ حرف های دل بدون گفتگو!

    عشق یعنی عاشق بی زحمتی؛ عشق یعنی بوسهء بی شهوتی!

    عشق، یار مهربان زندگی؛ بادبان و نردبان زندگی!

    عشق یعنی دشت گلکاری شده؛ در کویری چشمه ای جاری شده!

    یک شقایق در میان دشت خار؛ باور امکان با یک گل بهار!

    در خزانی برگ ریز و زرد و سخت؛ عشق تاب آخرین برگ درخت!

    عشق یعنی روح را آراستن؛ بی شمار افتادن و برخاستن!

    عشق یعنی زشتی زیبا شده؛ عشق یعنی گنگی گویا شده!

    عشق یعنی مهربانی در عمل؛ خلق کیفیت به زنبور عسل!

    عشق یعنی گل به جای خار باش؛ پل به جای این همه دیوار باش!

    عشق یعنی یک نگاه آشنا؛ دیدن افتادگان زیر پا!

    زیر لب با خود ترنم داشتن؛ بر لب غمگین تبسم کاشتن!

    عشق، آزادی، رهایی، ایمنی؛ عشق زیبایی، زلالی، روشنی!

    عشق یعنی تنگ بی ماهی شده؛ عشق یعنی ماهی راهی شده!

    عشق یعنی آهویی آرام و رام؛ عشق صیادی بدون تیر و دام!

    عشق یعنی برگ روی ساقه ها؛ عشق یعنی گل به روی شاخه ها!

    عشق یعنی از بدیها اجتناب؛ بردن پروانه از لای کتاب!

    در میان این همه غوغا و شر؛ عشق یعنی کاهش رنج بشر!

    ای توانا، ناتوان عشق باش؛ پهلوانا، پهلوان عشق باش!

    ای دلاور، دل به دست آورده باش؛ در دل آزرده منزل کرده باش!

    عشق یعنی تشنه ای خود نیز اگر؛ واگذاری آب را بر تشنه تر!

    عشق یعنی ساقی کوثر شدن؛ بی پر و بی پیکر و بی سر شدن!

    عشق یعنی خدمت بی منتی؛ عشق یعنی طاعت بی جنتی!

    گاه بر بی احترامی، احترام؛ بخشش و مردی به جای انتقام!

    عشق را دیدی خودت را خاک کن؛ سینه ات را در حضورش چاک کن!

    عشق آمد خویش را گم کن عزیز؛ قوت ات را قوت مردم کن عزیز!

    عشق یعنی مشکلی آسان کنی؛ دردی از درمانده ای درمان کنی!

    عشق یعنی خویشتن را گم کنی؛ عشق یعنی خویش را گندم کنی!

    عشق یعنی نان ده و از دین مپرس؛ در مقام بخشش از آئین مپرس!

    هر کسی او را خدایش جان دهد؛ آدمی باید که او را نان دهد!

    در تنور عاشقی سردی مکن؛ در مقام عشق نامردی مکن!

    لاف مردی میزنی مردانه باش؛ در مسیر عاشقی افسانه باش!

    دین نداری مردمی آزاده باش؛ هرچه بالا میروی افتاده باش!

    در پناه دین، دکانداری مکن؛ چون به خلوت میروی کاری مکن!

    عشق یعنی ظاهر باطن نما؛

    عشق یعنی شور هستی در کلام؛ عشق یعنی شعر، مستی، والسلام!!!...
     
  2. بازدیدیار - افزایش بازدید سایت و سیگنال های برندخرید بک لینک
  3. @li

    @li کاربر فعال موبایل کاربر فعال

    تاریخ عضویت:
    ‏24 جولای 2006
    نوشته ها:
    3,788
    تشکر شده:
    83
    محل سکونت:
    GRAVEYARD
    و ای کاش میشد همه اینهایی که گفتی در این دوره پیدا کنیم...افسوس که دیگه این روزها عشق حقیقی پیدا نمیشه
     
  4. mdibmehr2

    mdibmehr2 Registered User

    تاریخ عضویت:
    ‏15 دسامبر 2005
    نوشته ها:
    2,857
    تشکر شده:
    36
    عشق یه فلسفست .
    دیگه نمی تونیم عشق تو این دوره زمونه پیدا کنیم .
    عشق همه شده پول پول پول ...
     
  5. محمدی

    محمدی Registered User

    تاریخ عضویت:
    ‏23 اکتبر 2006
    نوشته ها:
    1,048
    تشکر شده:
    10
    محل سکونت:
    سرزمین همیشه سبز
    با هر دوي شما موافقم دوستان
     
عسل طبیعی و گرده گل ایرانیخرید و فروش اتوماتیک ارزهای الکترونیکی